208 lÎYMENOPTERA VAN NEDER-GUINEÀ. 



gladde dwarsstreep voorzien is; de sprieten zijn zwart, de acht 

 laatste geledingen van de vlag aan de onderzijde helderbruin. 

 De mesothorax en het scutellnni; van welk laatste de achter- 

 rand scherp is en eenigszins naar achteren uitsteekt, zijn op 

 het midden van de rugzijde glad, aan de zijden evenals de 

 geheele prothorax digt met puntjes en met meer of min vaal- 

 zwarte haren bedekt. De vleugels, die een' fraai violetten weer- 

 schijn bezitten , zijn donkerbruin , naar den wortel echter eenigs- 

 zins lichter dan aan den zoom. De pooten zijn digt met zwarte 

 haren bezet; aan de buitenzijde der scheenen van het eerste 

 paar zgn zg echter met enkele grijze haren vermengd, terwijl 

 die van de onderzijde der tarsen van hetzelfde paar eenigszins 

 roodbruin gekleurd zijn. Het achterlgf, waarvan de zijden 

 evenwijdig aan elkander loopen en tamelgk lange zwarte haren 

 dragen, is voor het overige bijna onbehaard, doch digt met 

 puntjes bedekt; op het midden der rugzijde zijn zy echter iets 

 meer verspreid dan aan de zgden. 



Leiden, 27 Augustus, 1873. 



Eerst na het voleindigen van bovenstaand opstel ontving ik 

 het voor de Bibliotheek Hartogh Heys van de Lier aangekochte 

 werk van Dr. A. Gerstaecker, getiteld: „ Die Gliederthier-Faum 

 des Sansibar- Gebietes. Nach dem von Dr. 0. Kersten während 

 der V. d. Decken'schen Ost-Afrikanischen Expedition im Jahre 

 1862 und von C. Cooke auf der Insel Sansibar im Jahre 1864 

 gesammelten Material", welk werk mij heeft doen besluiten 

 eenige toevoegsels aan mgne „ Aanteekeningen " te geven. De 

 nommers hebben betrekking op de door mij behandelde verza- 

 meling, de bladzyden op het zooeven genoemde werk. 



5. Dorylus nigricans Illig. Gerstaecker zegt (blz. 375) dat 

 het exemplaar van deze soort van de Bura-bergen, van 

 de exemplaren van West-Afrika afwijkt door de licht 



