OVER DE HAREN DER RUPSEN VAN 

 CALLIGENIA MINIATA Forst. 



J. VAN LEEUWEN Jr. 



Op den Sden Augustus jl. ving ik een beschadigd wyfje van 

 Calligenia miniata Forst, {rosea F.), dat des nachts daarop 42 

 eitjes legde. De jonge rupsen kwamen 10 Augustus des avonds 

 uit, werden door mij met een penseel op eikenmos o vergebragt, 

 doch verkozen dorre wilgen- en eikenbladeren tot voedsel , 

 waarmede ik ze verder opkweekte. 



Reeds spoedig viel mg , bij een beschouwing met het ver- 

 grootglas, de eigenaardige vorm der beharing van den rug in 

 't oog. Ring 2 — 11 zijn namelijk elk met 6 behaarde wratten 

 bedekt, waarvan de middelste vier bestaan uit haren, die met 

 dwarsvezels als pluimen zgn versierd. Ring 2 — 6 zijn hetdigtst, 

 7 — 9 iets dunner en korter, 10 en 11 het langst behaard, iets 

 gier dan de voorste ringen. De gevederde haren (zie plaat 12, 

 fig. 1) zijn kromgebogen met de kromming buiten waarts, zoodat 

 de toppen van de haren der beide rugwratten van eiken ring 

 naar elkaar zgn toegewend. — De dwarsvezels of baardjes zitten 

 in geledingen van vier, en worden naar boven toe iets korter, 

 dikker en digter naast elkaar ingeplant; aan den top schijnen 

 zij een knopje te vormen. Tusschen de gevederde haren in 

 zitten slechts enkele kortere gladde haren, alsmede eenige 

 geheel regte, die dikker dan de gekromde en met korte stgve 

 dwarsvezels bezet zgn (Zie plaat 12, fig. 2). 



