MAMILLO CURTISEA Weyenb. 



Prof. Dr. H. WEYENBERGH. 



Reeds kort na mijn aankomst te Buenos-Aires ontving ik van 

 Prof. Burmeister, mijn' hooggeschatteu begunstiger en bescher- 

 mer, eenige rupsen op een struik met veelknoopige , bijna 

 perpendiculaire takken en kleine elliptische vleezige, aan de 

 stengelknoopen tot bundels vereenigde bladen, gevonden. Deze 

 rupsen hadden zich reeds — het was in het laatst van Augustus — 

 spinsels vervaardigd, maar deze nog niet gesloten; zij sluiten 

 de spinsels eerst een paar dagen voor de verpopping en waren 

 toen ik haar ontving nog zeer levendig. De spinsels zijn van 

 een harde substantie en gelijken eenigszins in vorm op de 

 kokertjens van jonge Coleophoren-rupsen. Figuur 2 stelt zulk 

 een spinsel in natuurlijke grootte voor; in het midden buikig, 

 zijn zij daar 1,1 à 1,2 centim. breed, de lengte is ongeveer 

 4,5 centim. De beide einden zijn eenigszins toegespitst en aan 

 de bovenzijde zijn zij met een' korten steel stevig aan den tak 

 bevestigd. Hier en daar ziet men eenige gekrulde of spiraal- 

 vormige aanhangsels van spinstof, vooral aan het ondereinde 

 en zoowel aan het onder- als aan het boveneinde eene opening 

 aan de binnen- (buik-) vlakte (naar de plant gekeerd), zoodat 

 de rugzijde van het spinsel als 't ware een dak ot gewelf over 

 de bo venopening vormde en aan de onderopening de rugzyde 

 zich er eenigzins schopvormig voor uitstrekte. 



De rups is in 't algemeen grauw, vuil-bruin van kleur; kop, 

 kaken en borstpooten zijn glimmend zwart. Het groote nekschild 



