MAMILLO CüPTISEA WEYENB. 221 



op den tweeden ring is donkerbruin, bgna zwart en door eene 

 geele streep op het midden van den rug in tweeën gedeeld; 

 overigens is de tweede ring geel, even als de derde en vierde; 

 op deze beide laatsten bevindt zich ter zijde een breede, ge- 

 golfde donkerbruine band, die bijna de geheele zijvlakte in- 

 neemt en door een zeer , licht smal bandjen is afgezet. De 

 ruggestreep is breed en licht , en over de geheele lengte der 

 rups te zien. De overige segmenten zijn eenkleurig vuilbruin 

 en gelijken , met de loupe bezien , eenigszins op segrgn leder , 

 alleen aan de stigmataalplooi is de kleur iets lichter. 



De negende ring is het lichtst en eenigszins doorschijnend; 

 het elfde segment en het staarteind zgn weder donkerbruin. 

 De buikvlakte is grauw met eene breede lichte streep in het 

 midden, ook de buikpooten zijn grauw, doch iets donkerder. 

 De segmenten , waaraan zich de borstpooten bevinden , zijn 

 zwart aan de onderzijde met eene witte streep in het midden. 

 Op den staartklep staan eenige kleine rosbruineborstelhaartjens 

 en de kop is met eenige lange stgve borstelharen versierd. 

 Aan de voorzijde van den kop o. a. staan er twee paren, helder 

 wit van kleur met zwarte eenigszins aangezwollen toppen ; twee 

 fraaye witte haren staan ook op het nekschild en ter zijde staan 

 er hier nog eenige kortere. De stigmataalstippen zijn klein en 

 zwart. 



De vorm dezer rups is lang en slank , van den kop af lang- 

 zaam tot aan den negenden ring in dikte toenemend; de drie 

 op den kop volgende ringen vormen als 't ware een langen 

 hals; de drie laatste ringen zijn weder minder breed dan de 

 negende. De grootste breedte is 7 à 8 millim. , de lengte der 

 volwassen rups is ongeveer 5 centim. 



Volgens eene mededeeling van den heer C. Trieblnig , adsistent 

 aan het museum van natuurhistorie te Buenos-Aires en conser- 

 vator der gelede dieren aldaar , vervaardigt de rups haar spinsel 

 na de laatste vervelling, kruipt er dan mede op de takken 

 rond, overwintert er in en als zij gaat verpoppen bevestigt zg 

 het zeer vast aan een tak. Uitwendig is dit spinsel eenigszins 

 als segrgnleder gestippeld. Voor het verpoppen worden de 



