8 



De vorkader (6-8) loopt van digt bij den wortel tot aan den 

 achterrand , en heeft ongeveer in 't midden of iets daar 

 voorbij naar onderen eene vertakking (9-10), mede in den 

 achterrand uitmondende , waardoor de vorkcel wordt ge- 

 vormd. 



Eindelijk 

 De anaal-ader (6-11) , die mede digt bij den wortel aanvangt, 

 doch nimmer geheel tot den achterrand doorloopt, 



Tusschen al de genoemde aderen vindt men dikAverf nog ver- 

 scheiden bij aderen , die meer of minder duidelijk zijri uitgedrukt 

 en meestal met de anderen cene gelijke rigting hebben en digt 

 daarneven loopen. Het is voor de onderscheiding van sommige 

 soorten van belang daarop acht te geven , doch er bestaat geene 

 behoefte haar ook met namen te noemen. 



De cellen, in de vleugels gevormd, zijn: (verg. fig ), 



a. de eerste randcel , 



h. de tweede » 



e. de eerste cubitaalcel ^ 



d. de tweede » 



ee. de middencel , 



ƒ, de vorkcel en 



gg. de anaalcel. 



Om nu aan te toonen , hoe bij het geslacht Chironomus in 

 het aderbeloop der vleugels, bij oppervlakkig groote eenvormig- 

 heid , toch aanmerkelijke verschillen worden gevonden , heb ik 

 van eenige soorten afbeeldingen der vleugels gemaakt , en ga 

 ik daarbij uit van eene der grootste en meest bekende soorten, 

 Ch. phimosus Linn. De d warsader ligt daar in het midden der 

 vleugellengte en de tusschenader loopt regt toe tot een mer- 

 kelijk eind boven de vleugelspits ; de wortel der vorkcel ligt bijna 

 onder den wortel der tusschenader. Zie PI. 2. f. 1. 



Ch. rnfijpes Linn. Het aderbeloop is hier bijna hetzelfde 

 als bij de vorige soort , ofschoon de vleugels duidelijk minder 

 langgerekt zijn. Zij zijn hier merkwaardig door hunne kleur: de 

 wortel en de voorrand zijn geel en over het midden loopt een 

 donkerbruine dwarsbancl. Zie PI. 2, f. 2, 



