^5 



Men zou dus moeten aannemen , ilat het ei van Rhyssa op de 

 nog zeer jeugdige SirexAüv^e Z*^^%^ werd en daaraan klevende 

 door haar werd medegevoerd , zonder gedurende een zeer gerui- 

 men tijd uit te komen. Dergelijk vermoeden moet hen, die 

 daartoe gelegenheid hebben , aansporen om deze biographie met 

 naauwkeurigheid nategaan. 



Aan het huis van hetzelfde lid onzer vereeniging is ook de 

 teekening van de rups van Ochsenkeimeria urella F. R. ge- 

 maakt. De Heer Wttewaall had mij in het vorige jaar eene larve 

 gezonden , huizende in den stengel van eene roggeplant , waar- 

 uit eenigen tijd later eene Ochsenheimeria te voorschijn kwam. 

 In dit jaar is het onderzoek naauwkeuriger en geregelder ge- 

 weest ; men kan de bewoonde halmen van de onbewoonde on- 

 derscheiden door twee kleine gaatjes , die gebeten zijn in het 

 bovenste blad , dat het eerste is , wanneer men van de aar af 

 telt. Het hooggele rupsje leeft eerst in de aar , en daalt ver- 

 volgens in den stengel, waarin het verpopt. Nog eenmaal 

 herhaald onderzoek zal ons in staat stellen deze levensgeschie- 

 denis bijna geheel volledig in het werk van Sepp optenemen. 



De overige teekeningen hadden naauwelijks verklaring noodig. 

 De Pemphygus Bumeliae is een Coccusachtig insekt , dat 

 bijzonder fraai geteekend en vrij zeldzaam is ; het leeft aan de 

 eerste ontluikende bladknoppen der esschen. 



De Heer H. W. de Graaf, had ter opname in het verslag 

 eene diagnostische beschrijving gemaakt van Europesche Pte- 

 rophoridae , van den volgenden inhoud. 



Dezelfde beweegredenen, die mij ten vorige jare hebben 

 geleid om een stukje over inlandsche Depressarien optestellen , 

 deden mij besluiten ditmaal eene korte beschrijving te geven 

 van Pterophoriden. Het zijn niet alleen inlandsche , maar Eu- 

 ropesche soorten — evenwel niet de Europesche — die men hier 

 vindt opgenomen , omdat het nog moeijelijk is , met eenige ze- 

 kerheid te bepalen , welke soorten tot onze Fauna behooren. 

 In de Bouwstoffen telde ik in 1851 twaalf soorten op; sedert 

 zijn er eenige nieuwen bijgekomen ; maar onze kennis is , geloof 

 ik, in dit opzigt nog vrij onvolledig. 



3* 



