ai 



Hübn. 2. De plaatsing der punten is niet naauwkeurig. — 

 Traits. IX. 2. 250. — Zell. Isis 1841 , pag. 857. — L. Ent. 

 Tl. p. 390. — H. S. T. p. 384. 



Gelijkt liet meest op Sjjilodactylus , maar daarvan te on- 

 derkennen aan de zwarte pmiten op de randen der breeders 

 slippen , die bij Spilod. ontbreken en aan de ongevlekte franje 

 der onderrleugelvederen . 



Komt voor in Engeland , Duitschland , Saksisch Zwitserland , 

 enz . in Julij . 



30. 



Ac. Spilodactylus , Curtis. 



Bovenvl. witachtig aan den wortel grijs bestoven , met 

 eenen bruinacktigen veeg hij de spleet ; ondervl. graauw , 

 met tuitte bruinachtig gevlekte franjen om al de vedertjes. 



Lengte der vl. 0,018. 



Curtis Brit. Ent. IT. 161. — H. S. T. p. 383. fig. 25. — 

 Zeiler L. Ent. TI. p. 391. — Pt. Ohsoletus Zell. Isis 1841 , 859. 



Kan met geene der volgende soorten verward worden. Tan 

 de vorige soort is Spilod. gemakkelijk te onderscheiden door 

 de gevlekte franje der ondervl. , de puntiger slippen der bo- 

 venvl. enz. 



Engeland , Frankrijk , Italie , Duitschland , Spanje. Tliegtijd 

 Julij : in Italie reeds in Junij. 



31. 



Ac. Xanthodactylus , Treitschke. 



Halskraag en voorhoofd leem geel ; Bovenvl. witachtig^ 

 de uiteinden der slippen bruin bestoven, tnet een bruin 

 voorrayid streepje achter het begin van de eerste slip , een 

 bruin veegje bij de spleet en eene bruine vlek op de binnen^ 

 ra^ndfranje van de tweede slip. 



Lengte der vl. 0,019. 



