75 



ringen aan de basis ; de dijen der achterpooten zijn zwart , de 

 sclienen wit met geplet en verbreed zwart einde en roode 

 doorntjes , de tarsen , wier eerste geleding insgelijks breed en 

 plat is , zwart. De tweede en volgende , tot aan de zesde ge- 

 leding van het achterlijf zijn rood; ook heeft de eerste meestal 

 eene dunne roode dwarsstreep aan de voorzijde. De vleugels 

 zijn doorschijnend met bruin stigma , bruine voorrand-aderen 

 en rookkleurigen band , dalende van het stigma naar beneden 

 en zich verzwakt voorzettende tot den buitenrand. Ook de on- 

 dervleugels voeren aan de buitenzijde van den voorrand eene 

 rookwolk. Zie fig. 6. 



Het mannetje onderscheidt zich behalve door het slankere 

 achterlijf, door vuilbruine kleur van den mond, van de sprie- 

 ten (somtijds slechts van onder- of ter halver lengte) en van 

 de vleugelschubbetjes. De pooten zijn hier bijna geheel rood- 

 bruin , daar slechts de heupen voor i , de heupknobbels en 

 apophysen der vier eerste pooten , zoo als ook de uiteinden der 

 dijen, de einden der schenen en de tarsen aan de achterpooten 

 zwart zijn. 



Deze bladwespen zagen de ribben der elzenbladeren open en 

 leggen daarin tot 150 eijeren in rijen. Volgens Ratzeburg treft 

 men de larven ook op berken , breedbladige wilgen , vogelkersen , 

 hazelaren en balsempopels aan ; ik heb haar hier te lande , even 

 als de Geer, alleen op elzen gevonden en wel somtijds in zulk 

 groot aantal, dat de geheele boom van zijne bladeren werd 

 beroofd. Zoo zijn b, v. in het jaar 1841 tusschen Bodegraven 

 en SluipAvijk alleenstaande elzen en bij 's Gravenhage aan het 

 kanaal digtgeplante rijen van dezelfde boomen geheel kaal 

 gegeten. 



Wanneer de larve het ei verlaat , is zij w it met bruinen kop , 

 maar reeds den volgenden dag is de kleur in groen veranderd. 

 Zij beginnen met gaten midden in het blad te eten. Na de 

 tweede vervelling zijn zij vuilgroen of lichtbruin van kleur, 

 voor en achter eenigzins geler met twee donkerzwarte strepen 

 op iedere zijde ; het staarteind loopt eenigzins verdunnend toe ; 

 de kop is glimmend zwart. Zie fig. 1. 



