OVER DE HUPS VAN 



PAPI LIO MACHAON. 



Eene lange recks van jaren is voorbij gegaan , sedert mijn 

 «verleden broeder , een ijverig Lepidopteroloog , mij de volgen- 

 de door hem Avaargenomen , bijzondere eigenschap van de rups 

 van Papilio Machaon mededeelde. Toenmaals behoorde die 

 soort onder de zeldzaam voorkomenden in de provincie Gelder- 

 land , en het was bij toeval , dat hij in het bezit geraakte van 

 eenige jonge rupsen , die hij , met alle mogelijke zorg opvoedde 

 en waarvan eenigen, naar zijne meening en tot zijne verwonde- 

 ring , voor het ondergaan der laatste huidsverwisseling verpopten 

 (ik zie mij evenwel genoodzaakt te veronderstellen , dat hij hier 

 zeker misleid is geworden , daar meest alle rupsen na de laatste 

 vervelling, van zwart, schoon groen worden). 



Deze poppen leverden hem in het volgende saisoen slechts 

 éénen gaven vlinder. De overigen bleven kreupel. Alhoewel 

 mijne belangstelling in dit verschijnsel ten hoogsten was opge- 

 wekt , zoo bleef het mij onmogelijk , uit hoofde der voortdurende 

 zeldzaamheid van den vlinder , zulks nader te onderzoeken , 

 en het is niet dan in de laatste jaren , nu Papilio Machaon 

 meer algemeen is gcAvorden , dat ik aan mijnen wensch , om 

 een nader onderzoek te bewerkstelligen, heb kunnen voldoen. 



Het is hier de plaats om met een paar woorden te gewagen 

 van het bijna geheel verdwijnen van sommige vlindersoorten , 

 die jaren achtereen algemeen, vooral in de provincie Gelder- 

 land, te vinden waren, zoo als Flaues sa ü. album, P'anes- 

 sa Prorsa en meer andere soorten , waarvan de namen mij 

 ontschoten zijn ; terwijl anderen , waaronder Pap. Machaon , 

 zeer zelden Averden aangetroffen. Dit verschijnsel indachtig, 



9* 



