148 



Al de overige aanhalingen heb ik ter neer geschreven ojnilaî 

 zij betrekking hebben op deze soort , waarvan twee rassen of 

 verscheidenheden zouden bestaan of op eene andere soort , die 

 niet dan door minutieuse onderscheidingskenteekenen van de 

 andere te onderkennen is. Het komt mij zelfs zeer waarschijn- 

 lijk voor, dat er twee soorten zouden bestaan, die dezelfde le- 

 venswijs zouden hebben, maar op tweederlei soort van wilgen 

 zouden leven. Hoezeer ik nu in den laatsten tijd veel moeite 

 heb aangew end om beiden magtig te w orden , is mij zulks niet 

 mogen gelukken. Wordt nu later door het opkweeken der 

 andere bew^ezen , dat zij waarlijk verschillend is , zoo zullen de 

 aangehaalde plaatsen waarschijnlijk op die laatste alleen toepas- 

 selijk zijn , welke dan den naam van Nemaius Gallarum Hartig 

 zal moeten dragen. 



Om mijne meening eenigzins duidelijker uiteen te zetten, is 

 het noodig dat ik den lezer mededeele, dat de Geer van galap- 

 peltjes op Sahlweiden [Salix cïnet^ea L.) spreekt , en dat 

 Hartig dezelfde boomsoort noemt. Mijne galappelen daarente- 

 gen zijn van de duinwilg [Salix repens). Daarbij komt dat 

 penoemde schrijvers spreken van grijze rupsen, terw^ijl de mijne 

 jong glasachtig wit, volwassen geel of oranjekleurig waren. 

 Eindelijk moet ik daarbij nog opmerken dat voor jaren in zeke- 

 ren tuin aan den Maasoever en Schielands hoogen Zeedijk bui- 

 ten Rotterdam vele wilgen stonden, welke jaarlijks met groene, 

 later geel , doch nimmer rood wordende gallen overdekt wer- 

 den en dat ik mij herinner daarin gebonden te hebben grijze , 

 leikleurige larven. Deze zouden nu tot cene andere soort en 

 wel die van de Geer kunnen behooren. Toen ik in het vorige 

 jaar, om de zaak tot helderheid te brengen, dienzelfden tuin 

 bezocht , vond ik de wilgen gerooid en andere wilgen aan den- 

 zelfden oever, doch op vrij groeten afstand, bij de oude. plan- 

 tage staande, droegen geene galappelen. Nu had ik eenige 

 hoop gevoed dat Dr. Wttewaall gallen op de wilgenstruiken 

 aan de boorden van den Yssel zou kunnen aantrelïen, doch dit 

 heeft zich voor als nog niet verwezenlijkt. 



In September vindt men in de duinen , bepaaldelijk bij 



