157 



In het begin van Juriij dezes jaars wandelde ik op het zoo- 

 genaamde plantsoen , waarin voor ongeveer 18 jaren de Leidschc 

 wallen herschapen zijn , en onder het gaan viel mijn oog op een 

 glanzig rond coconnetje , dat op de bovenzijde van een esschen- 

 blad was vastgehecht. Ik meende dat het van eene Braconide 

 zou zijn en deed het in een doosje. Twee stappen verder vond 

 ik er nog een, vervolgens twee of drie bijeen, langzamerhand 

 velen. Nu ik er genoeg had, opende ik er een en vond er 

 eene geelachtige vrij dikke larve in , zonder pooten , met zwarte 

 vlek op den kop en op de eerste geleding. Hare gedaante deed 

 mij terstond denken aan de larven van Cionus P^erha-sci en 

 C Blattariae , die ik dikwijls , of liever jaarlijks op de Glip- 

 hoeve op Sciophularia aangetroffen had ; ook herkende ik nu 

 den vorm en de zelfstandigheid van het cocon , dat blijkbaar 

 niet uit draden gesponnen was, gelijk ik eerst gemeend had. 

 Ik verzamelde nu een twintigtal cocons en trof ook nog eene 

 larve zonder omhulsel aan. 



De meeste cocons zaten boven op , doch ook enkelen onder 

 tegen de esschenbladeren ; twee vond ik er op bladeren van 

 elzen, die onder het esschenhakhout stonden, een op lijsterbes. 



Zeer korten tijd daarna, den lö""", 17*"" en 18'° Junij kwa- 

 men de kevers uit de cocons te voorschijn. Het was , gelijk ik 

 om het voorkomen op de esschen vermoed had , Cionus Fraxini. 



Parasiten heb ik uit mijne cocons niet uitgekregen , maar wel 

 twee exemplaren van eene pikzwarte verscheidenheid , welke 

 nog donkerder is , dan die , welke ik onder den naam van Cur- 

 culto rectangulus Herbst by Gyllenhal (Dl. Ill, bl.2l7) aan- 

 gehaald vinde. 



Deze verscheidenheid heeft kop en snuit pikzAvart , de sprie- 

 ten bruinrood met zwarte basis en zwart knopje, het halsschild 

 dofzwart met twee kleine gele vlekjes aan wederzijde op de 

 zijden, het schildje ZAvart , de dekschilden zwart, met hier en 

 daar een klein geel vlekje , uit twee of drie haarschubbetjes 

 bestaande ; naar het einde vermeerdert het getal der vlekjes en 

 worden zij een weinig grooter. Borst en onderlijf zijn met gele 



