675 
purpureus, dein evanescil. Utraque oritur e semi- 
nibus tenuissimis, quae illae gignunt statis temporibus, 
quaeque capiunt exiguae cellulae ad specierum diver- 
sitatem diversae. Si vero unam et alteram productio- 
nem acido diluto perfundas, calx solvitur atque oculis 
superest conspiciendum textum omnino vegetabile. 
Erronea est habenda opinio Schvreiggeri cui videtur 
recens subscripsisse etiam Link, quoad conversionem 
Zonariae Squamariae in Nulliporam Coriaceam, Fa- 
teor quidem Zonariam iinterdum reperiri mixtam 
atque obductam crusta a Nullipora praedicta, sed 
casu id accidit, et facili admodum modo in errorem 
ducit, quodque et mihi in primis evenit. Id clare 
aperui in quadam Memoria circa vegetabilitatem 
Nulliporarum, earumque historiam quam nunc re- 
ferre vestra abuter patientia. Jnvenire est saepius 
Zosteram Marinam, nonnullas Algas, Conchas etc. 
tectas omnino a primordiis Nulliporae Coriaceae, et 
specierum affinium, quae se extricant eodem modo, 
induuntque interdum formas ad specificas habitudines, 
et aliquando ad corpus quod contegant. Quam plu- 
rimae et saepissimae inspiciuntur stratificationes Nul- 
liporae unius alteri superpositae, quae et indicant 
quasi seriem generationum, et eflingunt massas cal- 
careas diversam formam praeferentes, quae tantum 
vivant in stratu superäciali. Sit exemplo Nullipora 
polymorpha Lamk. 
Statuto Nulliporis loco, perspectaque improprie- 
tate antiqui earum nominis significantis defectum 
characteris, quod illis est realiter, pororum scilicet 
communicantiam cum cellulis capientibus minutissima 
earum semina, qui pori apparent in generatione, 
ratio postulat ut novum huic generi nomen imponam, 
quod hujusmodi characterem omnino significet. Qua 
in re ut redderem tributum Suecico Algologiae restau- 
ratori, illud Agardhina nominavi, vocans Prototypam 
Nulliporam Coriaceam, quae primus fuit typus novo 
meo generi, de quo latius alia verba faciam. 
25. De novo genere 
Algarum cui nomen est Hildbrandtia prototypus. 
Ab ineunte vere ad finem usque autumni in 
saxis, quae circumeunt Venetum Litus, hinc inde in- 
spicitur numerus infinitus macularum varias formas 
habentium, magnitudinem, colorem raro subviridem, 
fere semper rubeum, aut rubeum subobscurum, qui 
aliquando vivus sanguis apparet. Quod phaenomenon, 
etsi mirandum, videtur tamen minime movisse na- 
turalistas, quia, quod ego scio, nemo suscepit pro- 
vinciam illud explicandi. Putabam in primis ortum 
illud ducere a seminibus nonnullarum Floridarum, 
quae ab undis in saxi superficiem acta ibi essent coa- 
cervata, neque potuissent ob impetum fluctuum, ac 
deficientiam secundarum circumstantiarum expediri 
et nasci, cumque crescere proprüs modis non vale- 
rent, id feeissent super saxi superficiem, donec de- 
676 
compositione incepta a varüs ejusmodi decompositionis 
stadiis in pigmentationem purpuream sese converie- 
rent. Quod de nonnullis algis venit observandum, 
Qua de re ut certior fierem, necessaria mihi visa fuere 
nonnulla experimenta, at evaserunt inania. Tum 
praesensi rem agi de quadam vera specie Algae, quam 
proprü characteres a quavis alia secernerent. Quum 
Vindobonam concessi perpulchrüm exemplar quod 
mecum transtuli, subjeci multorum opinioni docto- 
rum in Algologia, qui in meam descendentes sen- 
tenliam, speciem distinctam dixerant. Ex quo fac- 
tum est, deficiente genere in quo esset locanda, no- 
vum constitui, cui nomen venit a clarissimo doctore 
Hildbrandt Vindobonensi, clinico illustri, ac Botanico 
peritissimo. Hildbrandtia igitur nuncupatur, et juxta 
meum morem Prototypus, dicitur unica species, quam 
ac dudum inveni. En pauco accipite characteres es- 
sentiales. 5 ö 
Apparet haec veluti subtilis membrana subco- 
riacea variae extensionis, tenax externae saxi faciei, 
formae plerumque subrotundae irregularis. Super- 
ficies superior laevis est, sed crystallinis vitris obser- 
vata quum fructus edit, poris vel punctis minutis 
aequalibus omni ex parte conspersa observatur. 
Tam in prima quam in extrema aetate poris 
destituitur, et in secundo casu masgis irregularis et 
aspera apparet; variabilis est color ejus, raber nempe 
sanguineus vel sanguini exsiccato similis, vel castaneo- 
obscurus, saepe quoque vireseit ad margines. Aqua 
dulci immersa vel pluvüs submissa, temporis decursu 
tota in primis viridis dein alba et pellueida evadit. 
Evolutio ejus, ut videtur, fit ex minimis seminibus 
saxi superficiei adhaerentibus qui progressione succes- 
siva aequaliter circumcrescunt, et ex punctulis minu- 
tis in majores maculas convertuntur, ita ut subzonatae 
appareant; maculae haecce fere semper magno inter- 
vallo disjunctae sunt, sed si ob proximitatem earum- 
que augmentum, mutuo contactui perveniunt, tunc 
invicem conjunguntur ita ut macula unica videatur, 
Plantula haec viventi in statu subtilissima est, 
saxo adhaerentissima et ad maręines tantum non- 
nullis in casibus sponte sejungitur. In stadio extremo 
vel demortua undique scinditur ut facile cedant fru- 
stula. Hoc in casu est fere semper coloris sanguinis 
exsiccati vel castanei subobscuri, coriacea poris jam 
enuntiatis destituta, scabra etc. Saporem Fucorum 
offert et etiam odorem, si comburitur. 
Saxa aeri exposita et maris superficiem lamben- 
tia praediligit, in profundis enim eam nondum obser- 
va vi; Patellas ideo et Trochos nonnullos, investit pe- 
tricosa litora spatiantes. Diu videtur vivere in sicco 
si frequenter aqua marina abluatur. i 
Quoad hujus algae cum congeneribus relationes 
et reliqua ad ejus historiam naturalem spectantia novis 
observationibus innixus aliunde disseram. 
