677 
26. De novo algarum genere Sti ti a nuncupando. 
Plantula de qua nunc mihi disserendum propono 
cum Fuco squamario ut videtur confuso fuit quam- 
quam ob nonnullos magni momenti characteres ve- 
luti species distincta haberi debeat. 
Dominus Naccari in primis (V. Flor. Venetam) 
veluti Zonariae squamariae varietatem eam conside- 
ravit; posterius vero (V. Adr. Alsol.), mutato sensu 
algam eamdem in senectutis statu esse voluit. 
Cum ego jam ab anno 1822 in Istriae litoribus 
et variis in ejus vitae statubus hujus speciei exempla- 
ria colligere potuissem, ob singularem ejus structu- 
ram non tantum veluti speciern distinctam conside- 
randum esse credidi, sed cum Fuco squamario ipso 
merito sanissimum genus constituere, his etiam enim 
ad Zonarias minime pertinet. Hoc Perillustri ac 
Magnifico viro S. MI. Francisci I. Principi Archiatro, 
Libero Baroni de Stifft observantiae erga consacro et 
sequentibus notis distinguo- 
Stirps sessilis magis aut minus ampla et subtilis, 
plerumque circularis, coriaceo-lionosa, omni aetate 
fragilis in siceo, margine subtili, integro vel exsicca- 
tionis et compressionis causa, lacero et caeso. Super- 
ficies: superior est laevis, unicolor, castanea, saepe 
fusco- radiata, zonis concentricis minime donata, sed 
e centro subtiliter et quasi inconspicue ad peripheriam 
striata. 
Superficies inferior est tomentosa ob villos et 
radiculas fulvo-obscuras quibus corporibus adhaeret, 
Ratio qua propagatur ei prorsus peculiaris videtur; 
dum stirps mater crescit et amplificatur saepe usque 
ad trium pollicum diametrum, alias ex superficie sna 
interna seu inferiori qua saxo adhaeret et proprie 
ex parte centrali vel umbilico sibi invicem snbposita 
emittit planticulas; ita ut quinque et plura gradatim 
decrescentia individua observentur, in parte centrali 
tantummodo simul adhaerentia et visui statim ap- 
parentia cum vel adhuc viva abstrahatur stirps mater, 
vel post nimiam propagationem deperiat. 
Ex eo quod raro invenitur haec plantula, et 
profundiores locos vivi maris videtur praediligere, 
non adhuc ejus propagationis modum et tempus mihi 
datum est dignoscere. Veniet forsan occasio felix, 
qua ita pretiosi entis historia mihi erit perficienda. 
Ad hoc genus, ut dixi, referre etiam debet Fucus 
sguamarius auct. Zonaria squamaria Agardh, ex eo 
quod non tantum externam faciem cum ipso comu- 
nei habet sed etiam distinctissimum characterem 
superficiei inferioris minimis radiculis donatae, spe- 
ciebus hisce duabus tantummodo usque adhuc pecu- 
liarem. : En 
Immerito quoque Fucus squamarius auct., veluti 
Zonaria consideratus fuit, omnibus enim veri generis 
characteribus caret, et Zonae coneentricae, quse in 
ipso quandoque observantur, non sunt lineäe fructi- 
ferae sedjsigna tantummodo ejus incrementi, quod ae- 
quabiliter et concentrice fit. Idem dici etiam potest 
de Fuco Pavonio, nec eso idcirco scio an ut vera 
Zonaria sit considerandus; fructificationes ejus sunt 
678 
‘ 7 
minime lineares, sed per stirpis superficiem dispersae, 
ut Icon Celeb. Ginnani optime monstrat, 
Sed de hoc etiam aliunde mihi disserendum 
propono. 
27. De genere Baillouviana Grisellini. Fucus 
Baillouviana Gmelin. Rhodonema Martens. 
Dasia Agardh. 
F. Grisellini Venetus usque ab anno 1750 una 
cum suis observationibus Sur la Scolopendre marine 
luisante, hujus eleganti-simae plantulae descriptionem 
et anatome publicavit Iconibus illustratam; haec ab 
ipso auctore in aquis Malamocto vicinis detecta fuit, 
et veluti novum genus considerata, quod clariss. 
equiti ac botanico de Baillou sacratum voluit. 
Posteri algarum cultores de hac tanti momenti 
planta minime curantes, eam sub nomine Fucus Bail- 
louviana Grisellini in quaedam specimina tantum- 
modo retulere, et in tanta obscuritate ultra septua- 
ginta annos remansit. Anno 1824 duobus clarissimis 
Algologis Agardh et Martens eodem tempore forte 
eam detegere occurrit; ambo novum genus illam ju- 
dicarant, quod primus Dasia, Rhodonema secundus 
nominarunt. Agardh, ut systematicorum est, bre- 
vem tantum diagnosticam exposuit dum e contra 
Martens distinctissimam descriptionem et anatome 
nitidissima Icone illustratam monographorum more 
nobis obtulit. 
Cum horum clarissimorum auctorum nemini 
Griselliniarum prioratum pateret, et eo magis quod 
ejus Opnsculum raro invenitur, et ideo debitum 
ei anterioritatis honorem non tribuerunt, nulla illis 
idcirco negligentia est imputanda. Quam ob rem dum 
ego rei veritatem in lucem proferens clarissimis ipsis 
auctoribus omnibusque algologis gratum facere existi- 
mo, ejusdem ipso teınpore, nomen ab illo impositum 
ejus algae restituendo, meritas Veneto Grisellini laudes 
persolvere exhortor, et hoc eo magis quod maxima 
diligentia plantam descripsit et Iconibus illustravit, 
relate praecipue ad tempora in quibus Algologia in 
suis adhuc versabatur primordiis. Tali modo et ab 
ipsis anterioritatis controversia vitabitur et a nobis 
bivium an Agardhianum vel Martensii nomen sit 
praeferendum, cum ab ipso Agardh (Flor. oder Bot. 
etc. p. 644) Rhodonema et Dasia nomina imperfecta 
esse observetur. 
Baillowiana igitur nomini, praeterquam quod 
anterioritatis jus refert, illustris Botanici Memoriae 
dicatur, nec peculiarem entis cui pertinet characterem 
exprimit sed ens ipsum, et ideo sisnificationis vitio 
non obscuratur, legitimitatis honor tantummodo 
retribui debet. N 
Baillowviana ergo hoc genus solemniter nuncu- 
petur; quod vero nomen specificum quum epitheta 
pedicellata et elegans, aliis speciebus communia eva- 
dere possint, Concivis clarissimi Memoriae jure me- 
ritoque honorandae dicare posse gaudeo, speciem 
Baillouviana Grisellini nomine distinguendo. 7 
