715 
forsan novae Hollandiae, constituitur, quae in Museo 
Caesareo Vindobonensi süb nomine Gorgoniae cae- 
spitosae servatur. Species haecce absque dubio nec 
ad Gorgonias nec ad Antipathes referenda est, sed 
veluti novum Spongiarium, Gorgoniis et Antipathi- 
bus quammaxime affine consideranda. Huic generi 
et-Gorgoniis proxime, sunt quoque species, quas in— 
ter Velarias Aplysinam ventilabrum (Sp. strigilis M. 
C.) et Aplysinam ventalinam (Sp. flabelliformis M. C.) 
voca vi, 
Genus IV. Ord. I. Gorgonida. 
Characl. generici. Aggregata polymorpha, rigi- 
da, tenacia, nec bibula, nee elastica. 
Fulcimenta sceletum constituunt continuum 
libris crassis, opacis, tenacibus, frasilibus, lignoso- 
corneis, inordinate et caespitose coadunatis, basi, 
ubi nempe corporibus adhaerent (unicum Spongialium 
exemplum!), expansis, veluti in Sceleti Gorgoniarum 
basi observatur. 
Substantia involvens albuminam stipatam simu- 
lans, est satis abundans et adhaerens. 
Species I. Gorgonida prototypus. nobis. 
G. caespitosa vel caespitoso-palmata, substantia 
involventi flava in vivo? fosran veluti in Aplysina ven- 
tilabra et aerophoba; caeruleo-obscura et rubro- 
transparens in sicco. 
Habitat mari novaehollandiae. In Museo Caesareo 
Vindobonensi tria hujus speciei servantür exemplaria. 
G. genere Donatiarum speciem quam vocavi 
Lyncurium, Lyncuriae nomine ab aliis separare ne- 
cessarium judicavi et sequenti modo definire. 
Genus Lyncuria. 
Aggregata tuberosa, rigida, tenacia, fere pu- 
micosa, in exemplari sicco, sarcoidea, ponderosa in 
vivo, superficie integra, mammillosa. 
Fulcimenta aculeiformia, conspicua, rigida, sim- 
plicia, symmetrice fasciculatim disposita, pulpae ani- 
malis ope coalita. = Sp. Lyncuria typus; Alc. Lyn- 
curium, auct. 
Generis Donatia definitionem sequenti modo 
corrigatur: 
Aggregata tuberosa, rigida, tenacia, fere pumi- 
cosa in exernplari sicco, sarcoidea, ponderosa in vivo, 
superficie varia, saepe porosa, quae a crusta gra- 
nulis siliceis stipata efformatur. 
Fulcimenta interna aculeiformia conspicua, ri- 
sida, simplicia vel polycuspidata, dispositione varia, 
pulpae animalis ope coalita, 
Generis Suberites definitioni addatur: super- 
716 
ficie externa plerumque nullipora, laevi, villoso- 
sericea. 
Alcyonium arboreum et asbestinum Linnaei non. 
sunt Sponsiaria, ut credidi analogia obcaecatus, sed 
vera Polyparia manifestissima, ergo nomina generica 
Strangia et Vioa meliori usu reservo. 
Dum Vindobonae commoratus sum, Spon- 
gialia omnia Musei Caesarei meis observationibus, 
submittere potui, hoc enim summa liberalitate mihi 
concessum fuit. Species omnes studui, descripsi, no— 
minavi et relate ad meum Systema in ordinem posui, 
quod mihi perutile fuit; plures enim mihi antea in- 
visas species inveni. Species omnes Musei Caesarei 
sunt nro. 105. 
no. no. no. 
& ( Vere spongiae 7 3 Grantiae 10/Suberites 43 
= \Aplysinae spongeliae30 5 \Rayneriae 8 Schweigger. 23 \9 
8 velariae 282 Esperiae 4 Litumenae 18 42 
° )Gorgonideae 1° /Donatiae 2 Ss 
% \Hirciniae 142 Lyncuriae 1 2 
N 
De Asteriis. 
Linnaeanum genus Asterias, ut de multis aliis 
contingit, optimo recentiorum consilio subdivisum 
fuit, et potius veluti singularis ordo consideratum, 
Ophiurae, Comatulae et Euryales jam genera distincta 
constituunt; si reliquae vero considerentur species, 
quae forsan adhue nimiae sub asteriarum nomine enu- 
merantur, in peculiari nonnullis communi structura, 
aliisque magni momenti characteribus facile ad op- 
tima genera efformanda solidissimae.inveniuntur bases. 
Si anno 1830, dum Supremi Gubernii jussu 
Museum Zoologicum Patavinum in ordinem colloca- 
bam, et praecedentibus meis observationibus ductus 
Asteriarum Adriaticarum Anatomiam concernentibus, 
Musei illius Asterias relate ad earum strücturam col- 
ligere volui, mihi suadere quaedam fundamenta po- 
tui naturalissima genere distinxisse, eo magis meam 
sententiam firmayi postquam Musei Vindobonensis 
species diligenter studere mihi concessum fuit. 
Asterias auranliaca revera, Ast. calcitrapa Lamk., 
Ast. bispinosa Otto etc. ob conformationis et struc- 
turae analogiam non ne sanissimum genus constituunt ? 
Hoc Stellariam vocavi et Ast. aurantiacam Lin, veluti 
generis typum consideravi. 
De Asteria rubenti, seposita, glaciali, spinosa etc. 
non dissimili modo cogitandum est, Huic generi 
Stelloniae nomen imposui. 
Si considerentur characteres peculiares Asteriae 
minutae Lin., A. exiguae Lamk. etc. facile ab his 
speciebus separatum genus constitui posse concludi- 
tur, quod etiam de Asteria membranacea Retz. et 
de Ast. rosacea, Lamk. dicendum est. Primum ho- 
rum Generum Asterina, secundum Anseropoda nun- 
cupavi. 
