224 



terrdiappelyk en befcheiden is, zal ik de eerfte zyn 

 orn myn genit gevoelen terug te nemen. — Ik voeg 

 by deze twyfelingen eenige andere aanmerkingen 

 over dit ondenverp , waarby ook dat gene niet ver- 

 zwygen will , vvat my voorkomt voor de waardy van 

 dit kenmerk te pleiten. — 



Het is vooreerft niet te ontkennen, dat dit ken- 

 merk in den geeft van Linnaeus is. Men denke 

 hier flechts aan zyn künftig fexueel Syftema, en 

 aan zyne klaffen Monandria, Diandria enz. en 

 aan zyne ordines Monogynia, Digynia enz. — 

 Daarde vvaarde van een kenmerk afhangt zoowel van 

 de waardc van het orgaan waar van het onlleend is, als 

 van de wyfe waarop, en het oogpunt waaruit men 

 dat orgaan befchouwt, zoo zal wel niemand twyfe- 

 len of svat het eerfte belreft, de fexueele deelen by 

 de plant van het hoogfte gewigt zyn, en men zal daar- 

 mede de geleedingen der Tarfi by de Infekten voor- 

 zeker niet durven gelyk Itellen. Doch wat het tvvee- 

 de betreft, de wyfe namelyk. vvarop het orgaan be- 

 fchouwd wordt, deze is hier hoogft onzeker; en 

 er is geen kenmerk, het welk aan zoo vele verfchei- 

 denheden is blootgefteld als het getal , vvarover 

 Decandolle in zyne Theorie ilementaire de la 

 Botaniquezeer gegronde aanmerkingen heeft medege- 

 deeld. Wy gelooven echter tot voordeel van het 

 kenmerk der Tarfi te moeten opmerken, dat het 

 getal dier deelen aan oneindig minder afwyking is 

 blootgefteld dan dat der ftamina by de planten ; 

 hetwelk wy niet vreezcn dat men voor paradox zal 

 houden. Er is dus hier eene gedeeltelyke vergoe- 

 ding, daar by de mindere waardy van het orgaan 

 zick evenwel eene meerdere ftandvaftigkeid in het 

 gekorene oogpunt is waar te nemen. — 



Wy willen voorts niet ontkennen dat dit ken- 

 merk eenige goede en nalurl)ke verdeelingen geeft. 

 By de drie ordines, Hymenoptera, Lepidoptera en 

 Diptera is het getal der geleJingen van den Tar- 

 fus ftandvaftig, en immer 5. — Doch wy gelooven 

 te mögen beweezen , dat het op zieh zelven voor 

 äe natuurlyke Methode onvoldoende is. Ziet hier 

 kortelyk onze gronden. 



Een fyftema moet , gelyk Sptengel teregt 

 heeft aangemerkt, of geheel künftig of geheel na- 

 tuuilyk zyn (Zie zyne Anleitung zur Kenntnifs 

 der Gewächfe). Als geheel künftig fyftema heeft 

 men nog geen gebniik van het bedoelde kenmerk 

 eemaakt. De drie boven genoemde ordines zouden 

 dan met de Coleoptera pentamerata moeten ver- 

 eenic'd worden , enz, Maar men heeft het gebe- 

 zigd voor natuurlyke ftelfels, en wel vooral by de 

 Coleoptera. Wy willen ons daarom by deze Orde 

 vooral bepalen, en zuUen trachten aan te toonen, 

 dat het hier tot geene natuurlyke verdeeling Aan- 

 leiding gegeven heeft of geven kan. Hiertoe mö- 

 gen de volgende voorbeelden ftrekken. — 



Waar is grootere overeenkomft in habitus en 

 geheele Struktuur dan tusfchen het genus Aleo- 

 chara en Pfelaphus? Is de PJelaphus niet een ge- 



nus uit de natuurlyke famllie der Rrachelytra? 

 Onderlusfchen de Pfelaphus ftaat aan het eind der 

 orde onder de Dimer a; de Aleochara onder de 

 Pentamera. — 



Wil men dit kenmerk zoo ftreng volgen , dan 

 moet men er nergens van afwyken. Terwyl on- 

 dertusfchen Latreille de boven genoemde on- 

 natuurlyke Scheiding daarftelt , aarfelt hy niet om, 

 ten behoeve der genera affinia de geflachten Eno- 

 plium en Clerus , niet tegenftaande zy flechts 4 

 geledingen hebben , onder de Pentamera te plant- 

 ten [Cuvier Regne anim. III. p. 255). In de 

 daad Dum er il is hier confequent, en deze ana- 

 logie daarlatende, plaatst hy het genus Clerus onder 

 de Tetramera (Conjiderat, gener. für les Infectes). 

 Maar aldus verkrygt men künftige verdeelingen. 



In allen gevalle moet het genus Rhinoßmus 

 van Latreille en Olivier van de geflachten 

 Anthribus en Bruchus gefcheiden worden, en in 

 de Orde der Heteromerata by het genus RhinOr 

 macer van Fab r icius gevoegd worden. Of wel 

 dit laatfte geflacht moet uit de orde der Hetero- 

 merata worden weggelaten, en , met het gcnu* 

 Rhinoßmus , by de verwandte geflachten onder de 

 Tetramerata gevoegd worden. — Het eerfte is 

 noodig als men een künftig , het laatfte als men 

 een natuurlyk fyfteem de voorkeur geeft. — 



Ik wil ten flotte nog opmerken, dat meerdere 

 geleedingen aan den Tarfus in het algemeen een 

 bewys zyn van hoogere en volkomener bewerktui- 

 ging. Onder de Coleoptera zyn zeker de Pentame^ 

 merata het volkomenft georganifeerd. Doch ik 

 vrees bykans, dat, gelyk elke regel uitzonderingen 

 heeft , hier de uitzonderingen talryker dan de re- 

 gelmatige gevallen zyn, — Want ik weet niet dat 

 het getal van 5 ergens in de Infekten in de gele- 

 dingen van den Tarfus overtroffen wordt; en de 

 Lepidoptera en Diptera, die zeker niet tot de yoU 

 komenlte Infekten behooren, hebben 5 geledingen 

 in den Tarfus, dus het hoogfte getal. 



Dit is het, wat ik over dit kenmerk heb aante- 

 merken, en het geen ik nader hoop uit een te zetten. 

 Ik kan verklaren hierop door eigen onderzoek geko- 

 men te zyn. Naderhand zag ik met fniart, want als 

 men weinig heeft, verlieft men ongaarne, dat reeds 

 vroeger een Groot Entomoloog de zelfde hoofdaan- 

 merking gemaakt had. Zyn naam kan, als men met 

 Auctoriteeten wil ftryden, aan niyne Gronden niet 

 dan gewigt by zetten; het is Willi am Kirby. 

 De plaats welke ik bedoele is de volgende, waarop 

 men echter tot nog loe niet fchynt gelet te hebben: 



,,The fubfections rather than the primary ones, 

 might be founded upon the Number of the joints of 

 tarfi ; and thofe Genera that are nearly related, for 

 inltance Aleochara üravenh. atid Pfelaphus Fabr. 

 might be kept together, in ftead of being placed wi- 

 dely afunder, as they are upon the prefent Syftem." 



Tr ansäet, of the Linn. Soc. Vol. XI. p. 88- 

 Leyden. Dr. /. van der Hoeven. 



