23 
Nec est quod miremur in hac Lampetrae pictura aliquid de- 
siderari; quoniam in descriptionibus omnibus tum piscium, tum 
caeterorum animalium ab antiquioribus traditis, id fere semper 
accidat. In eandem demum nos sententiam ducit, quod nihil 
Mustelae a veteribus tribuitur, quod communi etiam consensu 
Lampetrae non competat. (Apul: in Apolog). Piseibus enim 
pretiosissimis aequalem censeri, quod Mustelae Ennii testi- 
monio tribuitur (lib. 9. cap. 17.). Ac secundos in mensis ho- 
nores post Scaros mereri, ut ei Plinius ascribit. Celebrem- 
que, ut ab Ausonio: et gustu suavem, ut a D. Ambrosio 
(Hex. 5. cap. 3.) Mustela dicitur, ewistimari; jure Lampetrae 
convenit; quae avida etiam est, cujusmodi Mustelam esse 
Columella (Lib. 8. cap. 17.) asserit. Nec una cum P. Gyllio 
(Lib. de nom. piscium cap. 104.) ab hac recedere opinione de- 
bemus; propterea quod piscem alium a Lampetra Mustelam 
esse demonstret Aelian., eam sic describens. (lib. 12. cap. 27.): 
Mustela brevis piscis nullam cum Mustelo communitatem ha- 
bet, nam hic quidem cartilagineus est, et pelagius, et magni- 
tudine praestaus, simul et canis speciem similitudinemque geritz 
Mustelam vero diceres esse Jecorinum; pupillae oculorum ad 
cyaneum colorem accedunt; ejus mentum quam Jecorini majus 
est, et minus quam Chremitis; algas depascitur, et saxatilis 
est; atque similiter ut terrena [Mustela vulgaris, Wiesel] om- 
nium cadaverum, in quae incurrit, oculos ewest, et confieit. 
Namque sicuti ipse solus graecorum Fan PaAaocies Mu- 
stelae marinae meminit; ita alium a latinorum Mustela piscem 
intellexisse, aut latinam Mustelam descrihentem errasse, cre- 
dendum est. Quod nee mirum esse debet, cum in eodem ca- 
pite in Musteli quoque historia aberret; de eo tanquam de 
certa specie agens, cum tamen genus sit Tagedg, hoc est Mu- 
stelus; ut supra monstravimus, Neque etiam est, ut hanc 
opinionem interturbari suspiceremur a D. Amdr. scribentem 
(Hex. 5. cap. 3.): Mustelam catulos parere; cum Lampetra 
ovipara sit; quoniam Aristotelis dicentis (Hist. lib. 3. cap. 1. 
lib. 6. cap. XI.): Mustelos omnes catulos parere, sequutum 
potius sententiam, quam re ipsa ita esse expertum, id scrip- 
sisse censendum sit. Ex quibus omnibus si non certa demon- 
stratione, verisimili saltem conjectura Lampetram nostram ve- 
terum latinorum Mustelam esse facile suaderi potest. 
3. Petrus Bellonius, Libri duo de Aquatilibus. 
risiis 1553. 8. 
Da mir diefes Buch fehlt, fo muß ich die Stelle aus Ge $- 
ner nehmen, 
C. Gesnerus, de Aquatilibus 1558. fol. p. 696. 
Galeorum generis est, quae nostris a lambendis petris Lam- 
petra, vel Lampreda dicitur, quod integrum fere diem ore 
suceiso, denticulis circumvallato saxis, quemadmodum et pi- 
catis navium clavis, sic inhaereat, ut ea lambere videatur. 
Hanc Graeci, inquit Galenus, Galeonymum et Galexiam ap- 
pellarunt: Latini Mustelam, a maculati hujus nominis quadru- 
pedis tegminis similitudine. 
Huic pisci Plinius proximam mensam post Scarum tribuit, 
ac Muraenae aemulum esse affirmat. Fuit enim apud antiquos 
(ut et Acipenser) inter praecipuae autoritatis pisces, sed Mu- 
raena aequorea tantum, ac spinosa est. Mustela autem et flu- 
viatilis et marina reperitur, ambae prorsus cartilagineae: 
quamquam Dorion cujusdam fluviatilis Muraenae meminisse vi- 
detur, cui spinam unicam esse tradit, ei Asellorum generl 
Pa- 
24 
persimilem, quod quidam Calariam dicunt. Caeterum marina 
cacochyma est, nautis praecipue infensa, dum temonibus fere 
triduum inhaerens, caudam in contrarium verlit, recensque 
picatae navis lateribus picem lambendo sic infigitur, ut nautas 
ab itinere remoretur. 
Fluviatilis est duplex: major, in Illyrico sinu, ac per stag- 
na binominis Istri frequens [ex Ausonio]: Gallicae Mosellae ac 
Ligeri [item], atque adeo Alpinis quibusdam lacubus peculiaris, 
qualis est Rhaetiae Brigantinus Plinio dietus , lautiores popi- 
nas per verna quadragesimae jejunia celebriores reddens: quo 
maxime tempore cartilaginea ipsorum spina (cordam appellant) 
nondum induruit. 
Minor, vix palmi longitudinem, pollicisque crassitiem exce- 
dit. Vivis fontibus, rivulis, ac limpidorum fluminum litoribus 
gaudens, Romae, Lugduni ac Lutetiae frequentissima. Lam- 
predotum Romani, Lampredonem Parisini, Lugdunenses Civel- 
lam vocant [ergo P. branchialis]. Ac ne quis id Mustelae ge- 
nus majorem degenerare credat, unicum hoc nobis argumen- 
tum esse potest, quod ea, quanquam pusilla, ova tamen ac 
foetus edat. Caetera majori similis. Porro majores Lampetræ 
suis sexibus distingui solent, quarem fluviatilium (praesertim 
mares) expetibiliores sunt, ob carnis suavitatem ac firmitu- 
dinem. 
Omnes, viviparorum cetaceorum more, fistulam in cervice 
habent, per quam dum navibus aut saxis inhaerent, aquam 
ad brauchias attrahunt, quas utrinque sub cute septenis fora- 
minihus in rectum ordinem dispositis, praeter aliorum piscium 
morem, reconditas habent. Maculoso alioqui sunt tergore [P. 
marinus], superne quidem ex atro in lividum ac cinereum co- 
lorem desinente; subtus candido, undecungue glabro, atque 
anguillae modo lubrico: cum qua hoc etiam habent commune, 
quod per longitudinem difissae, atque in frusta consectae, diu- 
tius adhuc vivere conspiciantur. Cor habent sub brauchis ac 
foraminibus reconditum, cartilaginea membrana, spongiosa 
ac praelumida inclusum , subrotundum , ciceris crassitiae, he- 
par oblongum, unius tantum lobi, felle carens. — Minor au- 
tem Lampetra fuscum habet tergus, ventrem candicantem, cor 
ex subrotundo angulosum, milii magnitudine. Unicum omnes 
habent intestinum rectum, minime complicatum: reliquum cor- 
poris in foeminis, matrix ovis referta, occupat. Proinde nul- 
las habent laterales piunas, sinuosoque impulsu natant, ut Si- 
lurus ac Muraena. 
Spumarum indiciis comperiri solent [an ex Cassiodoro?], 
captaeque perpetua aqua immergi, cum qua ex longuinguis 
partibus in urbem deferuntur. 
4. G. Rondeletius, Libri de Piscibus marinis. Lug- 
duni 1554. fol. Liber 14. cap. 3. p. 400. De Lampetra. 
In Gallia quoque hujus modi Lampetrae reperiuntur, et ma- 
xime in fontium fontihus et rivulis, in quas lampetrae marine 
nunquam penetrare potuerunt, quae revera marinis aemulae 
sunt, et figura et sapore similes, magnitudine sola dissidentes. 
Quod si mustelae lampetrae sint a mustellino colore, id est, 
sublivido dictos fuisse arbitror. Quod si quis Mustelam Plinii 
Ausoniive non esse contenderit, nihilominus tamen veteres eam 
Zu@vvuov minime reliquisse, affirmare ausim. Quidni enim 
Geli marinam, id est hirudinem marinam vocemus Strabo- 
nis exemplo, qui seripsit in quodam Libyae fluvio nasci BFEeA- 
zag septenorum cubitorum, quae brauchias habent perforatas, 
