15 
von Wichtigkeit und entſcheidend, wenn Conger nicht darunter 
fände, weil die andern wirklich Knorpelfiſche find. 
8. Q. S. F. Tertullianus, sub Serero, mortuus A. 
Chr. 220. 
De Pallio, recens. Claud. Salmas ius. 
8. Cap. V. p. 31. 
Immergo aeque scalpellum acerbitati ei, qua Vedius 
Pollio servos muraenis invadendos objeetabat: nova seili- 
cet saevitia delectatio terrenae bestiae et edentulae et 
exunguis et excornis: de piscibus placuit feras cogere, 
utique statim coquendis, ut in visceribus earum aliquid 
de servorum suorum corporibus et ipse gustaret. 
Er ſpricht alfo den Muraͤnen die Zähne ab, indem er fie mit 
Panthern und Löwen, welche Zähne und Krallen haben, und 
mit den gehoͤrnten Stieren vergleicht, mit denen ſonſt gewoͤhn— 
lich Menſchen zu kaͤmpfen hatten. Pollio wollte Fiſche ſtatt 
reißende Thiere auf den Kampfplatz treiben, damit ſie ſogleich 
gekocht und mit dem Menſchenfleiſch verſchmaußt werden koͤnnten. 
9. Athenaei Deipnosophistarum libri quindecim, ill. 
J. Schweighäuser. Vol. III. 1803. 8. p. 90. 
Lib. VII. cap. 53. 
Porro de Anguilla (’EyyeAvs) sic praecipit Archestratus: 
Anguillam laudo quidem omnem: longe vero optima, 
Quae capitur ea parte freti quae Rhegio est opposita. 
lbi tu, Messenie, hoc cibo vescens 
Omuibus feliciores mortalihus. 
Sed et magnam virtutis famam profecto habent 
Copaeae et Strymoniae: ingentes enim sunt, 
Mirumque in modum crassae. Omnino vero, me judice, regnat 
Omnes inter dapes, et suavitate praestat 
Anguilla, unus omnium piscium natura partibus carens Geni- 
talibus. 
Den letzten Vers hat Schweighaͤuſer nach einer Con⸗ 
jectur von Koray verändert. Er heißt bey Caſaubonus 
(Athenaei Deipnosophistae. 1597. fol. pag. 299.): 
Eyxelvs, M pc Lr dnvenvos uovog iydvs 
Solaque piscium natura est apyrenos. 
Schweighaͤuſer verändert ihn dagegen fo: 
Eyxelug, I pvosı &oriv dmngıvog wovog lydos. 
Anguilla unus omnium piscium natura partibus carens geni- 
talibus 
In feinen Animadversionibus Vol. IV. pag, 209. macht 
er nun darüber ſehr viele Worte: 
Quo in loco mirum utique videri debuit, quid esset, quod d v- 
onvos anguilla diceretur apud poëtam. Dalecampius, in ver- 
sione latina graecum nomen tenens, et majusculä literä sic 
scribens , Apyrenos, adnotavit in ora: „Apyrenos fructus pro- 
prie dicitur, cui nullus est nucleus. Apyrenon anguillum uE- 
tapogınas Archestratus vocat, omni ex parte teneram, ac 
succosi fructus instar, dum manditur, in ore liquescentem.“ — 
Ante hunc in eamdem fere sententiam vocabulum illud acci- 
piendum censuerat Gesnerus, de Aquatil. pag. 46. med. „Vide, 
inquit, an per Eyyekvv drvenvov proprium anguillae genus, 
forte lampredam intelligat, quae et delicatissima est, et tota 
anbenvos puto; id est, sine omni ossium spinarumque duritie; 
angnilla non item.‘“ — Disputaverat nonnihil super hoc loco 
Casaubonus in Animadv. ad II. 57. c., ubi vide. Rursus eun- 
dem locum tetigit haud multo ante, in Animadv. ad VII. 284. e. 
Denique hoc ipso loco: „Videamus, inguit, quod de natura 
Parisiis. 1622, 
anguillarum seribit Archestratus p. 299. A.: "EyyeAvs, N pv- 
g Zoriv anvomvog uovog dus. Eustathius prolato isto versu, 
notat: (Commentarii, ad Iliad. p. p. 1329., 33. ed. Weigelii. 
Lipsiae 1829. 4. III. p. 203.). "Evda, do@ orı nvoiva 
&nsivog Epn dorslag tnv 00rWOÖ0n lyPvnodv dxav- 
var. 
va (i. e. nucleum) osseam piscium spinam. Recte Busta- 
thius; neque est aliter interpretari eam vocem. Atqui falsum 
hoc, anguillam esse penitus exossem; nisi de aliqua peculiari 
ejus specie hodie incognita loquebatur po@ta. Habere enim spinam 
hunc quoque piscem, et d uTOWI& arguit, et testimonia scrip- 
torum ; ut paulo ante Athenaeus, de Epicureo icadista, syxe- 
Avos nagarsdeiong, Erußalov &yilmos To mAEVEOV, ayayav e 
&ravdev. (Anguillam appositam invasit, arreptumque nuda- 
vit latus ad spinam usque.) Sed, ut hoc Archestrato concedatur: 
falsum est rursus, solam anguillam ex omni piscium natura 
carere Spina: nam et antacaeus [Acipenser sturio L.] est 
davaravkog, et huso Danubii, qui est alius ab antacaeo 
Pontico. Verum de husone Germanico facilis responsio: eum 
enim Archestratus notum non habebat. Antacaeum non fuisse 
illi incognitum , dicebamus, capite septimo (ad pag. 284. e.), 
neque mutamus sententiam: sed levis erat illa notitia, et, ut 
videtur, nominis potius, quam rei, vel naturae antacaeorum.““ 
— Ad quam dispulationem plura responderi possunt, quae non 
sunt hujus loci. Illud unum velim observari: si ENVENvov 
anguillam dixisset Archestratus ea notione, quam volunt isti 
doctissimi viri; quasi dvdxavPov, quae spina dorsi careret; 
non sine animadversione trausmissurum hoc ipsum fuisse Athe- 
naeum, quod non modo nemo alius auctor dixisset, e magno 
numero eorum, quos de anguillis loquentes citat, sed quod 
etiam cum obviae omnium observationi, tum planissimis ipsius 
Athenaei verbis, qui paulo ante spinam anquillae diserte no- 
minaverat, manifeste fuisset contrarium. Neque nos in hae 
re magnopere commovere Eustathii auctoritatis dehet: cui 
doctissimo Homeri interpreti sicut magnae grates habendae 
sunt, ubi veterum Grammaticorum de usu ac vi rariorum 
vocabulorum dictionumve sententias adfert, sic, ubi ipse suo 
nomine aliquid interpretatur, non plus tribuendum est, quam 
alii cuivis interpreti, quem non ultra sequi convenit quam res 
et ratio suadet. Quare hoc loco equidem non dubitandum duxi, 
quin doctissimi Corayi verissimam amplecterer emendationem, 
in Notis ad Hippocratis libellum de Aère, Aqua et Locis, 
pag. 212. propositam, dmmgıvos uovog , h;: anguilla, 
Solus piscis, qui partibus enreat genitalibus: quod mire 
convenit cum illa Aristotelis de generatione anguillarum sen- 
tentia, quae paulo ante exposita est. Habes apud Suidam : 
TImeiv (Zenit. angivos) ro eidoiov. Primus casus UA. 
eis formatur apud Hesychium; ubi IIngis, 0oyn, #nAn, aidooior. 
Et, esse nomen duplicis in recto casu terminationis, sed cujus 
reliqui casus eodem modo flectautur, diserte aduotavit. Ety- 
mologus p. 671. TIngiv, inquit, dueraimarov Lori omuaiveı d 
100 boyıv nö i onEiow, omEiplv Kal mneiv‘ nued zo omeiosıv 
Öl adrod rerve. Sic et in Oyrilli Lexico msto, eitato ab He- 
sychü editore: IImeivss' ol oeyeıs. Denique similia apud alios 
habes Grammaticos. Confer, quem idem Cora laudavit, Foe- 
sium in Oecon. Hippoer. voc. Iii. Quam vero pronus fue- 
rit librariis ex dms], in &rrvenvog transitus, nil opus est ut 
moneamus lectorem. In eamdem, quam cum Corayo diximus, 
16 
Observa, inquit, poötam appellasse eleganter nvon- 
— 1 rr ˙— m m u 
