117 



rem ablominf* parietetn aut «ep.iratjm aut in superi- 

 ori parte corijniulae ad hepar abeunt, ibiqiie sese 

 cuin Vena pciptanim conjungunt. 



Ven.i Cava e venisrevehentibus renum et testiiim 

 vel ov.iriorinii codeni modo ac in reliquis anim.ilibiis 

 comptniitur. 



Bafracii. Organen eorunt pcciih'are sacciim 

 membranaccnin refert, cloacae conjiirictiim. Vena 

 cauJalis, qiiae exigiia est, cum vona isc]iiatiia se 

 conjiingit, et, recepto e vena criirali ramo anasto- 

 iTioti\o, venani renalem advehentem forniaf. Alter 

 raniiis, e cnir.ili ortits, ad inferiorem abdomiiiis par- 

 tein tendit ibi^tie ramo ana!o_°o alterins lateris se as- 

 sociaf, vcnas ex organo peculiari revehentes recipit 

 et tnincum communem elficit , qui , rcceptiä vciiis e 

 miisciiliä parielis inferioris abdoniinis eurgenlibus, 

 in venam portarum infinit. 



Venae cavae inferioris ratio et orlgo eadem est 

 ac in ceteris amphibiis. 



In avium classe hoc sysfema venosum secnn- 



dum terti.ini modificationem adomatnm et compo- 



sitnni reperimiis. Et nobis qnideni paucas easqne le- 



vioris monienti variationes hie observare conti°it. In 



• . . . ^ 



hiä autcm animalibus transitus ad mainmalia obser- 



vatur, cnm nostrum systema venosum cum vulgari 



est conjunctnm. 



Vena caudah's, fächiatlca et crurah's vario modo 

 conjunctae ad renes fluunt, ibique ranios suos disper- 

 tiunt, et ramum anastomoticum ampliorem ad ve- 

 nam portam emittunt. 



Sed vena cruralfs, emisso ramo snperiorl ad lo- 

 bnm superiorem renis, inferiori vero cum vena ischi- 

 atica conjiincto, ramum medium, ad venam cavain 

 pergentem, eniittit, 



Haec vena, uti in animalibus prioris classis, e 

 venis reveheolibus renum et e venia te^tium vel 

 Gvariorum coniponilur, et recepto ramo anastomoli- 

 co, e crurali orto , truncnm facit. Sanguis igilur 

 omnis, qui in avibus e posteriori corporis parte re- 

 fiuit, partim renibns, partim venae portarum adve- 

 hitur, partim, sed parva copia, directo in venam 

 effunditur. 



Hoc systema venosum in animalibus diversarum 

 classium , quae inter se structura et organisalione 

 mullimodis difternnl, perfectam et absoliitarn corn- 

 positionis et organisationis analogiam exhibet. 



Exacta disquisitione anatomica et pluribus expe- 

 rimentis in animalibus vivis institiitis, nobis persua- 

 sum est, illud systema venosum huic vacare muneri 

 ut sans,itinem venosum a posteriori vel media corpo- 

 ris parte reflueniem ad renes aut ad renes et hepar 

 deducat , et in his organis secretionis functionibus 

 moderefur. 



Hinc in avibus, repfilibns et piscibus secretio, 

 fjuae in renibus fitj ope venarum et sanguinis veno^ 

 si perßcitur. 



118 



Quod 'ad originem et formatlonem huius syste- 

 matis attinet, disquisifiones in embryonibui avium 

 et nnnnullonim ampliibiorutn inslituta nos edocue- 

 rnnt, illud venis omphalomesentericis prindpium su- 

 um dcbere. Itaque huc systema primum inter oin- 

 nia suas functiones exercere incipere proljabiie est. 



In animalibus porro inferioruni ordinuDi dfsqui- 

 sitioncs nostras continnavimus, et jani in mollusti» 

 observa'vimus venas comphires ad organnn, sacculiiiu 

 calcarium dictum, abire ibique sese dispertire, litnio- 

 rem aiitcm, in hoc organo secretum, in molhis- 

 cis gasteropodis sat largam acidi urici copiam touti- 

 nere. Qnare illud organon renibus animaliimi verte- 

 bratorum analogum esse censemus. 



Cum in compiuribns insecfis sasa biliariaslcdicta 

 acido iirico abundare invenimns, in eundem ordineta 

 haec Organa recipienda esse videntur. 



Cnm huius singularis systematls venosi observa- 

 tio, utsperamus, ad plures in physiologia graves lo- 

 cos ilhistrandos conferre possit, priusquam ad lianc 

 materiam uberius exponendam accedamus, nt, qui- 

 bus copia sit examinandi anunalla rariora, iniprimis 

 inter varias magnas familias transitum faiientia, ü 

 suas observationes nobiscum benigne coinmunicent, 

 et praesertim, si quaedam minus diligenter explornt.i 

 animadvertant, ea nobis indicent, enixe rogamus 

 atqiie optamns.* 



Dabamus Hofniae d. i Sept. iVIDCCGXXI. 



Lutloviciis Jacobson, 



Med. et Cliir. Dr. et Professor!, mern- 



brum Societ. Reg- Scieiuiarum 



Hafn. et Medic. etc. 



Monstri, molae speciem ,prae se ferentls de- 



scriplio anatomica. Dissert. inaug. medica 



etc. aiictore G. Lieber. 



Berolini apud Brueschle 1321. 4. 24. cum tab. duab. 



©er ®^gellfian^ bifffr tn«rc(r'''nten 2lb^aribliin9 i(? 

 eine menidjüd)? ^Dti^ßcbu«/ ivelcfic i^ctermaim betjm erffctt 

 linhM fnr nid)t^ anöercä aXi für ein Mola nnfcbcii fnim, 

 l'o l'cbr ff^lcn alle ©lieber un& nKn|"d;IicI;e formen, iinJ) fo 

 ff^r ift Die J?iüt von &arunt«r ((cgcn^cl!l ScU2>M''.fioc^''e nuf^ 

 ge fdj'.rDlifii , ^n§ iC'i föanje einem iiin£'Hc!;<.'n Äliiniyeij, n>!? 

 einen) ÜMtio «en scr Deciikia Huiueri amgcbcw, nu-Jj: 

 glei(*t M eitlem iiMiHid^tn locius. ©eiuipcb li>'gt »nter 

 biefer ^aut ein €ftlett mit allen .gopffnoc^en unb mit vas 

 fdjicbcnen (Singcmeibeti ocifcotgcn. Dl)f£f)9tt iujr cu? ©djarf- 

 finn tti 2Serfa|ycr0 in öet ©eufmig bcr fo fe^-c »cvf*obe> 

 tien, »ettütnmeiEcn ubJ» rel•nn^ettftI Steife crfennen iini» 

 befTcn Slei(? unb ®ef*iif(i*!eit im 3"ii>ötii i^öf"' \'^ Tmö 

 wii: "Oennoc^ mit bef i5{fci;cei&un9, uirt fel&ff snis Ua, oöj 



* SBtt mufTen f)ier 6«merfen, ba^ Ssjann« etcnfatTö biVfeg 

 (ScfäMpflcm cntbcctt unb Mi fdjon l'^V bie AtHltmig 

 keilJlt>m ii» bec ©^iltttete jeieiat ^o-i. ©. 



