3 f i ft 



VIII. 



■ mmillllnl jTT-TfT'flTlin 



e r e n i s s i m e etc. 



i 



Inter rüimerosa Renalis Justitiae, paternarum- 

 que Curarum Teslimonii, quibus vix non Universi 

 Europae Regnantes, sed praecipue Augustissimus 

 Rex noster singularem Populonim suorum in vota 

 Principis resignatipnena , ac inexplicabilia pro servan- 

 da Tronis praestita Sacrifir.ia , reciprocare pergunt;" 

 accen^einus et illad, quo tl posteaquam de consolidan- 

 dä Libertate Individuali , securitate Proprietatum, 

 verbo physicä Nalionum existentia tantum jam esset 

 consultum, nnnc se inflefessa Suae Mattis Ssmae 

 Cura ul terms ad moralia quippe suorum Subditorum 

 Commoda extendat, haecve prout e Fönte Sacri Foe- 

 deris emanassent, in suos quoque derivata habere 

 velit. 



Luculentum Paterni hujus affectus indicium 

 conspicimus in Bgno Gratiosa ordinatione die i i; Ja- 

 nuarii a. e. sub Nro 1156. circulariter intimata, qua 

 mediante plures Ephemerides extraneas, Diaria item 

 tarn Politica quin Literalia severissiine interdici , ta- 

 literque nos a licentiosa Saeculi hujus cogitandi ratio- 

 ne, tamquam dilectam solliciti Patiris Sobolem a con- 

 tagione, praeservatos esse, inforinamur. 



Si personalia motiva quae interdicto huic oc- 

 casionem praebere poterant animo revolvamus, oc- 

 curret indubie sincerum tranquiflitatis communis de- 

 siderium, occurret vagae licentiae resensus, morum 

 integritas , ac omnia iüa Iloni Publici Studia , quae 

 Personalem summi nostri Principis Characterem con- 

 stituunt, et aliis quoque Modernis Regnantibus pro- 

 pria esse dicuntur. — Dum Interim laudabili inten- 

 tioni gratitndinem negare haud possumus, fateri co- 

 gimur, nobis reale motivnm provisionis hujus tanto 

 sensibilius esse, quo magis illud opinioni publicae 

 Bubduci intenditur quantove cerlius esset, similes 

 violentas restrictiones optato semper effectu ca- 

 ruisse. 



Volnmi'6 equidem credere, anxiam illam Censu- 

 ram , sub cujus indiscreto Ingo Literatura nostra ge- 

 mit, Russe hucdum Dilionil)iis Suae Mattis saluta- 

 rem; nee illud diffitebimur, quod absoluta factorum 

 ignorantia, quam Pditicis nostris Ephemeridibus 

 tantopere debebamus, fuerit essentiale Pacis et Mora- 

 litatis prineipium; Sed an similem pressuram adul- 

 3(iä. 18«. «eft VW. 



tior quoque ferat intellectus? Numve malurum vi- 

 rura eunis religare oporteat, quibus tenella jaclaba- 

 tur aetas? haec vili ludicio nostro pensata re- 

 sultant. 



Animadversiones nostrae , intuitu prohibita- 

 rum Ephemeridum oc.currentes, sunt tot, talibus- 

 que fundamentis suffultae, ut homagiali nostro ob- 

 sequio ac ingenuae fiduciae nos defuturos esse arbi- 

 traremur, si eas Celsitudini Vestrae Caesareo Regiae, 

 ac EConsilio manifestare intermitteremus. 



Tristi experientia, quae nos semper conqueri 

 jubet, docti sumus equidem, quod desideriis Popu- 

 lorum, ac intentionibus Rcgnantibas par sit plerum- 

 que scoptis. — fionum Publicum; sed adeo diver- 

 sae, tamque remotae viae, ut dum Pars una Cur- 

 sum alterius ignoraret aemulas se, non socias mutuo 

 suspiciant, et sie potissimun emensa jam meta , ini- 

 micae coneurrant; Huic fato tribuendum putamus, 

 quod plurime nostrae reflexiones, quas in oecurenti- 

 hus publico politicis objeetis, debita cum submissione 

 proponere consvevimus , tamquam si Censuram 

 reetae rationis nondum transiissent, aut simpliciter 

 seponi, aut plane inprobatione reeiprocari soleant. 

 Non deterrebit attamen filios illud; quod unilatera- 

 lis Boni Publici obtutus, Subditis nefas vult haberi, 

 quin imo fortius nobis est argumentum, ut jam nunc 

 fdiale adminus vinculum, quod e voragine eventuum 

 ealvum nobis mansisse videtur, strictujs praehenda- 

 mus, et in praesenti quoque objecto candide percon- 

 temur, qua Culpa nostra evenerit illud: ut rursus 

 pars Ephemeridum, ac Diariorum tarn Literalium, 

 quam Politicorum a nobis exulare debeat? Cur ite- 

 rum fons unus Culturae nobis praec.ludatur ? Cur 

 vinculum unum Socialis Correlationis amittere de- 

 beamus? 



Nolumus hie regredi ad Leges nostras nee ad 

 Historiam Regni hujus, quarum Authoritas abunde 

 evinceret, quantopere Majores nostri Iibertaterri Ser- 

 inonis coluerint, ac intaetam jusserint haberi, — 

 non reclamabimus Jus ipsum Gentium, quod simili- 

 bns interdictis violatum esse nemo ambiget : sed 

 solam consideramus indolem Ephemeridum Publica- 

 rum, si de eo, quod- gravis, quod violenti, quod- 



42* 



