30 E X A M E N 



Particula II r. 



T)e JphGrifmis qmkisdam Cl. Linnxi , qui CI. 



Sicgesbsckio paradoxi videntur. 



% I. 



"^ Onclufio , qnam ex aphorismis Botanicis format 

 ^ Linnaius , quod fciliccc fexiis conjideratlo Botanico 

 jii niaxime necejfaria , * duplici nomine oppugnatur , 



1. Tanqiiam folis fpeculationibus , iisqiie fpeciojis magis 

 quam iitiUbus apta. 



2. Ouodfaliacia, quce fippeclitat , figna methodo fint ine- 

 pta. Argumentum in forma hujusmodi erit. 



Quodcunque folis , iisque inutilibus fpeculationibus 

 aptum efl &fallacia fuppeditatfignamethodoinepta, ejus 

 conHderatio Botanico non efh neceifaria; at fexiis plan- 

 taram &c. Ergo. Probet minorem Cl. Siegesbeckius , quod 

 ipli diificile luturum judicabit ex fuperioribus Lector; 

 E^-o vero hic aftum a^ere nolo. NuJJum autem Bota- 

 nicorum novi, qui negaverit partem aliquam fruftifica- 

 tionis confideratione dignam pra^ter unum Cl. Siegesbe- 

 ckiiim , prodigum femper verborum & aiTertionum , argu- 

 mentorum & rationum parciffimum. 



5. IL Eodem loco afleruerat Linncviis , quod effentia £5* 

 pimaria fundamenUi Botanices infuHs petalis ^ fru8ii male 

 qucejitafint. Id autem potius bene facSlum exiilimat Cl. 

 Siegesbeckius ; falcem mehus quam ^i partes fruftificatio-. 

 ms accidentales hic in ccnfum venircnt, uti iunt calyces 

 quibus varitB planta^, & ilamina cum antheris, quibus 

 tota caret cuhors epiphyllofpermarum. Ubi breviter 

 notandum. 



I. Omnes partes fru6lificationis confiderandas , dumde 

 charafteribus generum naturalibus agitur , cenfuit & de- 

 monilravic Linnceus, atque in Charactevibus generum il- 



luftri 



