Heniiptera Oymnocerata Europae. 91 



Abicte pectinata (ipso): Feniiia inoridionalis (S:t Karins!, Piikis! üü°), Livonia, Svecia 

 media (Stockholm!), Dania!, Scotia!, Anglia!, Iria, Gallia!, Germania, Batavia!, Helve- 

 tia, Bohemia!, Halicia. — Iberia; Liguria, (Toscana!), Corsica, Sardinia, Italia centralis, 

 Sicilia; Illyria (Gorz!); Dalmatia (Lésina); Graecia!. — Teneriffa; Algerla!, D. Dr Puton 

 et Pic. 



Descr.: Praecedenti affinis et signaturis sat similis, differt colore magis testaceo, 

 oculis majoribus, vertice angustiore, rostro longiore, pronoto densins punctato hemiely- 

 trisque tenuius pubesccntibus. Caput basi pronoti Vs (cf) vel duplo angustius, verticale, 

 a latere visum altitudine duplo brevius, vertice oculo saltem Vs angustiore (cf) vel hoc 

 parum vel V4 latiore ($), medio tenuius marginato, clypeo parum promiuulo, basi cum 

 fronte sub-contiuente, ipsa basi mox supra lineam inter scrobes antennarum ductam po- 

 sita, gula brevissima. Oculi magni, orbita interiore profunde sinuati. Rostrum testa- 

 ceum, apice nigro. Antennae articulo i)rimo apicem capitis parum superante, secundo 

 latitudiue basali capitis duplo vel Va (cf) ^^^1 saltem Va (5) longiore, duobus ultimis 

 simul secundo brevioribus, tertio secundo paullo minus quam duplo ($) vel Vs — f^re 

 triplo (cf) breviore, quarto tertio V's — vix breviore. Pronotum longitudinc fere duplo 

 latius, convexum, versus apicem sat fortitcr déclive, apice mox pone slricturam quam 

 basi duplo angustius, strictuva apicali saepe albida basi articuli secundi antennarum ae- 

 que crassa, margine basali saepe albido medio late truncato. Hemielytra signaturis 

 magis minusve distinctis, saltem apice cunei obscuro, membrana pallida, venis testaceis 

 vel leviter saugvinolentibus, interdum areolis apice fasciisque arcuatis duabus griseis 

 magis minusve distinctis, saepe deficientibus. Pectus nigrum, marginibus orificiisque pal- 

 lide flavis, vel testaceum, magis minusve fusco signatum, saltem mesosterno fusco. Venter 

 tlavescens, saepe lateribus late uigro-fuscis. Femora raro ctiam intermedia anuulis duo- 

 bus ante apicem fuscis. 



14. Lygiis approxiinatiis Stål. 



Diagn.: Obloiigus (cT), rufescenti-fusco-testaceus vel rufescenti-fuliginosus, 

 flavo-pubescens, sat nitidus, pronoto fusco-variegato, strictura apicali flavicante, 

 cuneo apice latius oblique rufo-piceo; capite latitudini posticae aequo longo, 

 vertice aequaliter marginato, oculo distincte angustiore (cT); rostro medium 

 ventris attingente; antennis sordide fuscescenti- testaceis, articulo secundo api- 

 cem versus obscuriore, ultimis fuscis, secundo latitudinc postica capitis saltem 

 duplo longiore, tertio secundo fere duplo breviore; pronoto crebre subtiliter 

 punctato, hemiclytris dense sat obsolete punctulatis; femoribus versus apicem 

 fusco-fuliginosis, tibiis spiuulis coucoloribus vel tibiarum posticarum fuscis, 

 tarsis articulo ultimo apice fusco. Long. cT 5V2 """• 



Syn.: Deraeocoris approximatus Stål, Stett. Ent. Zeit. XIX, 185, 50! Lygus id. 

 Reut., Oefv. Finska Vet. Soc. Forh. XI, 53, 17! 



