-«LEËNEM HARTEBOïC ff 



Dat die fiieeuwwitte hairen , boven op den rug , vier of vyf 

 duim lang zyn , dat ik in zyn leeven en zelfs na zyn' dood , die 

 witte ftreek niet kon verbreeden. Maar dit was ook niet nodig, 

 vermits men nu zelfs noch , daar het reeds voor het Kabinet 

 is opgezet, die lange witte hairen, over de bruine, die korter 

 zyn , zoo kan oplichten en nederfchuiven , dat het zich van 

 achtten wit vertoond. Nog heb ik by deze proefneemingen 

 bevonden, dat de gemelde ftreek witte hairen 2uch, naar 

 het achterlyf , wat meerder breed doet zien , dan hier zyn 

 dezdve zoo lang niet; het Dier moet dus volftrekt de witte 

 hairen kunnen oplichten en over de bruine heen fchuiven, 

 *t welk men , gelyk zoo even gezegd heb , als nog met de handen 

 kan verrichten. 



Zie daar die wonderbaare eigenfchap van dit bevallige 

 Hartebokje , zoo duidlyk my moogelyk , voorgefteld. Maar 

 waartoe decze Dieren met dit vermoogen begaafd ? De groote 

 Werkmeefter der fchoone Natuur heeft niets voor niet verricht. 

 Door het wit worden ontdekken zy zich op eenen verderen 

 afftand; zou zulks ook moeten dienen (gemerkt hunne te 

 groote vruchtbaarheid , waardoor zy, gelyk men verzekert, 

 geheele Landftreeken bedekken ) om daardoor de Jagers , bene- 

 vens het verfcheurende Gedierte, hun wit te beter te doen 

 treffen ? Ik voor my bekenne , de wyze fchikking van het 

 onbegrypelyk Alvermoogen , welke dikwyls zoo zichtbaar in het 

 gefchaapene doorftraalt, in deeze fchepzelen, niet te kunnen 

 doorgronden. 



B 1 BESCHRYVING 



