( 436 ) 



soi'es noslros injust.-c possessionis reos ulcutnquD agnosccre videaniur, 

 pauca pra?n]itliiuus. An codex iste a pra'donibus Valcellensi abballx 

 olim ablatus fueiit (ut R.ma Dom.i" Vcsira asseril) an vero seu pretio , seu 

 dono , seu permutationc, ut sa-pe conlingit, Abrahamo Ortelin , qui seculo 

 XVI (loruit , aliive anic ipsum concessus sit, nec affirmare possumus , 

 nec negare. Hoc pro certo indubitatoque liabenius , nos eum juste pos- 

 sidere , ac proinde ncmini ut suum repetcnti concessuros , nisi posses- 

 sionem nostram injuslam esse probaverit. Rev. Dom. Vcslram annis 

 1757 et 1762 Antuerpiaî degentem licentiam musei nostri visendi 

 frustra postulasse asserenli , ut par est, crediraus , sed a lioUandistis 

 postulasse , salva quam tibi debcmus reverenlia , nequeo in animum in- 

 ducere, cumjani à 25 ferc annis quibus boc munere fungor non memi- 

 nerim , accessum ad bibliotbecam , cujus nos soli claves habemus , uUo 

 unquam lionorato viro , nedum sacro pr;clato , dum domi eraïuus , reçu- 

 satum fuisse- Nescimus quid bac in re egeril P. Doutart die 15 augusti 

 anni 1759, ac proinde triennio circiter antc annum 1762 Bruxellis de- 

 functus ; sed afnrnianms nullam apud nos exstare memoriam de repetito 

 illo codice , ejusdemve expetita per illuni copia. Sed mittamus ha;c. Si 

 codex iste solam contineret Valcellensem ad Sigeberli chronicon appen- 

 dicem , illum libenti anime Anipl. Dom. V. donaremus; at non ita 

 est ; nam ex cenlum foliis quibus codex constat , appendix ista ne tria 

 quidem intégra implet. Cetera vero in eodem codice contenta nulla ratione 

 ad Valrellenses pertinent. Porro coUega meus, P. de Bue, ipsemet sua manu 

 diligenler dcscripsil desideralam appendicem , servalis numéro colum- 

 narum et abbrevialionibus adjcclisque in marginc qux in eadem in mar- 

 gine anliquitus adscripta leguntur. Hanc copiani diligenter coUatam et a 

 nolariopublico et a nobis quatuor subsignatarajam habeoparalam. Ignoti 

 nobis sunt Serenissimus Princepsde SalmKirbourg(l)cjusquemedicusMil- 

 liard , nec audemushoc qualecumque in transmiltenda obsequium ab ils 

 petere , qui praîterea ubi habitent nescimus. Ycrum non est ea copia 

 tanlœ niolis , quin per cursorem ordinarium vulgo la poste , facile ad te 

 milti possit. Exspecto igitur super his responsum. Quod attinet ad epis- 

 tolam Johannis abbalis de ValccUis ud Uuccm Lotharingia , ea nobis 



(1) U est qiicsliipn ici de FréJi^ric 111 , wild et rhingrave àe Salm-Kirbouis; , 

 mort à Paris, sur l'écliafaud révolutionnaire , le 23 juillet 1794. C'était d'aiUem-s 

 un prince peu digne de sa haute naissuuce et de son rang, La maison de Saliu- 

 Kiibourg s'est éteinte eu son fils Frédéric IV. Voyez, Biogra-plue Universelle, XL, 

 19Ï, clLXXXI 0-7. . 



