( 19 ) %(^ 



A N T I L O P E 



CER VICAPRA. 



I uonam nomine Antiquitas C e r v i c ,\ p R a m fubintellexerit , 

 &quonam potiilimum Graeco vel latino vocabulo appel- 

 landa iit, didlu perquam diificile eft. Ao^y.a?, Nf/j^ac;, Kf- 

 f/.a5, KoA.09, 'Er^eTra-us^og., riuya^yoc, Euou/.f^oc — funtcaprarumfyl- 

 veftriumfeu Aiitiloparum nomina, quorum vera figniricatio, cum 

 vix ullas plerumque animalium, quibus olim adplicabantur, de- 

 fcriptiones reliquerint audtores, incertiilima eft, femperque ob- 

 fcura manebit. Quae ex his ad fpecies nobis notas aliqua fidu- 

 cia referri potuerunt, fupra in fpecierum enumeratione fuo quae 

 libet loco collocata funt. Nollem tamen , ne in his quidem , 

 quemquam diverfa docentem oppugnare. 



Ra.ius (jyn.quLidr. p. 79. n. 5.J atque Buffonius (^ijl. 

 nat. vol. XII. p.215) Cervicapram pro Strepficerote P l i n 1 1 ha- 

 buerunt, quem is Addacem quoque ab Afris appellari monet 

 (hifl. miind. l. XI. c. 37.J' quemque alio loco inter tranfmarinas 

 Caprarum fylveftrium ipecies, cum Oryge, Dama & Pygargo 

 recenfet ( lib. 8 c. 53. j. Quae vero de Strepjicerote fuo reliquit 

 Plinius adeo vaga funt, ut ad plures Antiloparum fpecies ae- 

 quo jure referri poihnt. Sola nempe cornua delineat, ere^a^ 

 nigarumque amhitu contorta, atque in leve fajligium exacuta^ ut 

 lyrus diceres. Et quum lyrae vocabulo hoc loco non fulcos 

 aratro dudtos, utquidam putarunt, fed lyram potius muficam, 

 qualis in marmoribus antiquis & hodie vulgo pingitur , intelligi 

 debere credam; verba Plinii 2id Pygargum ^oims y Dorcadem 



C 2 aut 



