PAPILIO 



D A P L I D I C E. 



In Tabula nodit^fecmida tribiis figuris (fig. ^.5. 6.) expref- 

 fus eft Papilio ad Caput B. Spei latis frequens, quem Lin- 

 NAEUs (Mnf.regin. Lonf.p. 243. n. 62.J nomine Hclices 

 sut HcHicae (SyfL cd. Xll. p. 760. fp. 78J ctelcripfit, atque pro di- 

 ftinfta fpecic conftituit. Qui mirandam Faunam Capeifein novit, 

 viditque extremo i^romontorio Africes adlata infedia varia in no- 

 ftro climate vulgaria, v. gr. Papiliones Hyaleii (fulvam varieta- 

 tem, quae in Anglia vuigaris eil), Cardui., Mafvae, Tage?n; 

 Spiiynges Cc'/crio7ieiu; Atropo^i , Phpgea^n' Attelabum Silenes., 

 Scarabeum Fulloncniy Lepturam arietis, Apcm roftratam, cet. 

 quorum omnium exempla inde vidi; Is non poterit non agno- 

 fcere hoc in Papilione varietatem a climate mutatam Papilionis 

 Daplidiccs, qui in Europae calidioris agris palFim abundat, ubi 

 Larva ejus Raplianiilri infeila herba enutritur. Verum quidem 

 ell, fatis infignem efie mutationem coloris, quoalarum interior fa- 

 cies variegata eft; e viridi in flavum; fed fi reliquam ii:rudlurani 

 conlideres, fi fmguiarem fexus differentiam, fi colorum diftribu- 

 tionem, ea omnia in Capenli & noftrate prorfus convenientia in- 

 vcnies : Nempe in noftro paritcr & Capenfi, Mas (fig. 5.J aias 

 pofteriores prorfus i^.abet albas, vix nigro fubdentatas, 6c uni- 

 cam tantum in difco primorum maculam. Feminae contra alas 

 pofteriores (fig. 4.J inftita lata ambit fufca , albis maculis notata, 

 & in fuperioribus alis, verfus interiorem marginem accefforia ad- 

 eft litura; quanquam fubtus (fig.6.) utriusque diii:in<^tio nulla. 

 Defcriptionem ulteriorem non addo, quum dederit Linnaeus. 



D SPHYNX 



