O N I S C U S 



C E T I. 



Onifcmn Ceti ^nnms , quantum video, & accurate quidem 

 defcripfit Frid. Martens, (itin. Spizberg. ed.germ. 

 p. 85. n. 4.) adjedla etiam rudiori icone ftab. S.Jig' d.). 

 Martensii locum Linnaeus olim ( Syfteni. ed. X. p. 6^6. fp. 

 6.) ad Onifcnm Cetiy quem graphice exprimit, fefte citaverat. 

 Verum eundem in editione novimma, nelcio quo permotus arsu- 

 mento, perperam de Acaro polygo?wpo noGirOy quem inter Pna- 

 langia collocat (Syllem. ed. XIL p. 1028. p- ^-fp- 6.y, perperam 

 interpretatus eft ; bnijcum Ceti autem absque fynonymo ulio re- 

 cenfuit fp^^. 1060. /p 6.). Diftin£liirime tamen fpeciem delineat 

 etiam Sebae thef. Vol. I. tab. 90. fg. 5. quaeicones Linnaeo 

 ignotae elte haud potuere. 



Infedlum hocce in fuo genere anomalum, fcuto & cauda 

 plane deftitutum, pedibusque tantum denis perfeftis inftrudlum, 

 Martensio tefte autopta in Ba'aenis, maxime circa pinnas & 

 inguina, inque labiis, ita tenaciter, pedum uncinis cuti infixis, 

 haeret, ut integrum, nifi cum portione cutis, avelli nequeat; 

 unde etiam a nautis Pediculus ceti appeilritum fuit. Non autem 

 fugendo contentum eft, fed ipfam cutem ita erodit, quafi illam 

 aves roftris vulneraffent. Pedunculos medii corporis cyiindricos 

 modo erigit, modo cruciatim in dcfo reponit, eodem referente; 

 qui etiam ab aliis acceptum refert, calid*/ anri tempore magis ab- 

 undare in Cetaceis, quarum non omnes aeque magno numero 

 horum pediculorum infeftantur. 



Quae 



