PAPILIO 



D A P L hD I C E. 



In Tabul A no^rafecwida tribus figurls (Jlg. 4. 5. 6.J expref- 

 fus eft Papilio ad Caput B. Spei iatis frequens, queni Lin- 

 NAEUs (Muf.reghh Loiiif p. 243. ;/. 62.) nomine Helices 

 aut Hellicae (Syfi. ed. Xll. p. 760. //7. 78^ defcripfit, atque pro di- 

 ftindta fpecie conftituit. Qui mirandam Fmmavi Capenfem novit, 

 viditque extremo Promontorio Africes adlata infed:a varia in no- 

 ftro climate vulgaria , v. gr. Papiliones Hyaien (fulvam varieta- 

 tem, quae in Anglia vulgaris eft), Cardtii^ Malvae, Tagem; 

 Spiiynges Cekrionem, Atropon, P/jegeaffi; Attelabum Silenes, 

 Scarabeum Fullonemy Lepturam arietis, Apcm roftratam, cet. 

 quorum omnium exempla inde vidi; Is non poterit non agno- 

 fcere hoc in Papilione varietatem a climate mutatam Papiliuiiis 

 DapUdices, qui in Europae calidioris agris paffim abundat, ubi 

 Larva ejus Raphaniftri infefta herba enutritur. Verum quidem 

 eft, fatis infignem effe mutationem coloris, quo nlarum inferior fa- 

 cies variegata eftj e viridi in flavum; fed fi reliquam ftrudturam 

 confideres , fi fmgularem fexus differentiam , fi colorum diftribu- 

 tionem, ea omnia in Capenfi & noftrate prorfus convenienria in- 

 venies : Nempe in noftro pariter & Capenfi , Mas (fig. 5, ) alas 

 pofteriores prorfus habet albas, vix nigro fubdentatas, & uni- 

 cam tantum in difco primorum maculam. Feminae contra alas 

 pofteriores (fig. 4.) inftita lata ambit fufca , albis maculis notata, 

 & in fuperioribus a!is, verfus interiorem riiarginem accefforia ad- 

 eft litura; quanquam fubtus (fig.6.) utriusque diftinftio nulla. 

 Defcriptionem ukeriorem non addo, quum dederit Linnaeus. 



D SPHYNX 



