Hoc/jwihlt ) ^imWior, pedesque poftici majores &ftantis, etiam 



in plano , pofitura eo lingularis , quod pedibus in parviim fpatium 



compofitis plerumque infiftat , uti redte J o n s t o n i icone fbi/l. 



qnadr.tab. 32.J expreffumeft; at Ibici potius liircina fpecies , fa- 



cies aliena d:proporciones, praefertim pedum, breviores, tho- 



rax & antici artus torofiores. Armici nullum veftigium Rupica- 



pris; Conma fitu atque diredlione ereda , parvitate, forma te- 



reti-fubulata, reda, apice demum retrorfum uncinata, bafi ru- 



gis aequaliter annulata , & fubftantiae demum nigredine diverfis- 



lima ab hircinis; Dentes primores medii Rupicaprae multo latio- 



res; Ungnlas, quae in Ibice hircinae prorfus & truncatae; lon- 



giores habet Rupicapra & acutiores, quam fere ulla alia inter 



Antilopas, late divaricandas, magnaque intermedia plica con- 



nexas; /p7/ri<7^ quoque eidem majores. Tandem plane defnnt 



Ibici fmgulares illi/;«<7i ciitacei, rugofi, cceci, quos Rupicaprae 



pone cornua utrinque fingulos exhibent, quibusque ab animali- 



bus cornigeris omnibus fefe diftinguunt ^). Nihil itaque obftat, 



quod internam ftruduram parum a caprina dilferre obfervaverinc 



Zootomi; non enim multo major eft differentia hujus in Cervis, 



plurimisque Antilopibus , quas tamen nemo Capris conjungere 



vellet; immo Ruminanda fere ornnia fummam Anatomes Analo- 



giam 



f) Miium, fiiiuS iflfos PeAraito panter atque D'Aubentono plane praetcivifos 

 fuHrc, qunni iciiicn antivjuiores notos habucrint, uti Zootomiae fanioris parens Pe ir- 

 T.vs {M.-fieil- N.i:, Oii:of. Dccur, II. nti.J. ohf. S6. p. ioC), immo citatus ab eoikin 

 OppiaisVIS {cyneget. Ub. U. v1rf.338.fiq.) qui ohrcuiias ApoCiico genm cccinit: Syl- 

 veftribus — tspris effe quenciam per ipfos cflnakm dentes Tenueni refpiratlonis, cor- 

 nui>rr. in mcdio : illinc di.-in Ad ipfum cor & pulmones refla pertinerc, & reliqua, quae 

 linus iftos CCECOS pro fpiiaealis eclebrando venatorcs forte Knxcranr; eaque dudum fa- 

 bula ad domeftkas copras traducia ell, ut casdem artrihus fpirare perhibcrcnt: quemad- 

 modum tradidit Alcmason, quem refellit Aristoteles (^le hift. auiiir. Lib. 1. 

 Cap. 11.), & idem apud Varronem; aut Akchelaus fecurrdum Plinium {hij'}. 

 nat. Lib- yill. e.ip. $0.) , 8c denique Aeuanus {deanim.jiat.Lib.Lcap.fi.), & 

 Orus JSiiifiitis in bieroglyphicis , & Phile in Jamhis, — Optanduin tamen ntique, 

 nt quibus crit occafio, accuvatins per anatoitien indolem horuin finuum inouiraiit di 

 afuin. Ad O 1* F 1 A >; i locum moneo per «lyasTois «7^/«« Ciraecorum ubique intclli- 

 geiiidas potiniiTium vid«ti Ruyicaf ras , cjuatum alia apud ejus linguae fcriptorcs appella- 

 510 non occunif» 



