'^<i^ ( 46 ) "^^ 



^ 



"^i^ 



AN TI LO P E 



GUTTUROSA 



ANTiLOPE giittnroja in locis ab Europa noftra tanto terra- 

 rum fpatio remotis vivit, ut ante cultas in Imperio Ruthe- 

 no fcientias Zoologis vix innotuerit. MiiVionarii e Socie- 

 tate Jefu apud Sinas verfantes qui Venationibus regiis in mongo- 

 lico deferto inftitui foiitis interfuerunt , Europgeorum primi vide- 

 runt illam , & fuis utcunque notam fecerunt. Sic Pereir a apud 

 WiTSENiuM (Noord- en Oofl-Tatar. Edit. II. vol. I. p. 2oo-J reci- 

 tatus, meminit animalis Chinenfibus Hoarn-ycmi ditii, cujus no- 

 men dicit Ovem-capram fignificare; effe autem capris fimile, im- 

 berbe, pallidi coloris, velociflimum; unumque vidit abfciffo crure 

 tripedem celerius incitato Equo fugiffe. — Deinde in Opere D u 

 Haldii ('vol. IV. p. 34.J fit mentio Caprarum lutefcentium (Che- 

 vresjaimes) Qh\nQn{\umHoang-yangy quae magnis gregibus per 

 deferta Mongoliae incedant, celerrimi curfus, pilo rudiori, vere 

 luceo; quarum etiam (p. 335J venationem defcribit, & vulnera- 

 tas obfei vat nullam vocem, a canibus vero confec^las balatum fere 

 moriturae Caprse edere. — Ifta , aliaque e Jefuitarum adverfariis 

 deprompta, etiam in Pinace itinermn * ) legi poffunt. Reliqui per 

 orientalem Afmm peregrinatores vix quidquam de noftra Antilope 

 notarunt. Imo J. Bell (itin. edit. gall. vol. I p. 193^ qui men- 

 tionem ejus fecit, adeo parum curiofus circa illam fuit, ut eandem 

 circuratam liimfkoEe apud Suecum captivum vifam, pro mofcho 

 habuerit, cornibus licet conlpicuam. De Bruynii apud Pen- 

 NANTUM citatus locus mihi nunc ad manus non eft. 



Accu- 



*) AUgemeine Hi/iorie der Reifeti zu Wajfer tindm Lande. Vol. VII. p. 7;. 



