"^•0^ ( 69 ) ^-o^ 



nigricante. His crebriores admixtae Martcs americanae, colore et 

 pili rigidioris natiira fimillimae lunt, fed paulo majores, gula flavo 

 vel lutefcente maculata, caudtique longiore caftanea, apice nigra, 

 ditferunt. 



Ex harum varietatnm recenfione apparet, Zibellinae cliara9:e- 

 rem a colore enunciari non pofTe, neque futficere colorem pro di- 

 ftin^tione ejus a Marte. Solae proportiones quaedam integri anima- 

 lis, ut e defcriptione apparebit, caudae imprimis Jn Marte poflicis 

 pedibus longioris, in Zibellina brevioris), pedesque huic villofiores 

 difcrimen praefertim obvium conftituunt. In tanta vero horum 

 animalium affinitate et effluviorum quoque analogia vix dubitandum 

 efl in regionibus, ubi vicinue vivunt, hybridam promifcuo coitu 

 prolem ex utroque generari. Et utique in Verchoturienfi tradtu 

 venatoribus vulgo celebratur varietas intermedia, ibi proprio nomi- 

 ne A7c'/o.r/'appel]afa, quod dein abu(ive etiam adMartes ibi non infre- 

 quentes transfertur. Vidi etiam Krafhojari pellem, cauda longiuf- 

 cula, pedibus minus nigris, pili natura inter Martem et Zibellinam 

 ambigente, mr.cula diftincla, pallido-alba mediam gulam occupan- 

 te, et alba inter pedes primores et flib alvo. 



Sed fumma varietas Zibellinarum dubium etiam reddit, an 

 vere Martes a Foyna fpecie (it difliiiguenda, quod ///. Buffonius 

 introduxit; praefertim cum prior in borealioribus lylvofis gula^flava, 

 faepe pallidiifima, in auftralibus apricis intenfe fulva, imo rutila feu 

 aurorea, obfcrvata mihi lit. 



Superfunt nomina Zibellinarum recenfenda, e qnibus princeps 

 RufTlcum, quod europaeis reliquis originem dedit {Sfoboll) nefcio 

 undc ortum traxerit. Tataris Zibeilina per omnem Afiam Kyfch^ 

 Armenis Sanmr^ Calmuccis Bulg/iii, Mongolis Bolachan^ Tungufis 

 Benka vel Dyv.ke^ Lamutis Sehup^ Wotjacis f^yisf ^A'ogulis Njitchfe, 

 Oftjacis Jjukns, alibi Nogos^ Tfcheremiffis Uthmujjt^ Samojedis Tos, 



I 3 Koiba- 



