Die botanischen Ergebnisse der Polak'schen Expedition nach Persien. 341 



piloso, supra basim gibbo; dentibus lanceolatis, subaequalibus, tubo suo triplo et ultra brevioribus, saepe 



subobtusis. Corolla 20— 23 mm longa. Vexilli laniiua oblonga, utrinque attenuata, apicem versus recurvata, 

 subintegra, purpurea; alis carina aDtice truncata longioribus, antice repandis; lamina ungue sublongiore, late 

 auriculata. Germine lineari-lanceolato, longe stipitato, recto, adpresse albo-piloso; stylo glabro, in apice 

 hamato. 



Ad vias versus Mendjil. (IV.) 



Affinis Astragalo re/racto C. A. Mey. Aufz. Cauc-Casp. Pfl. p. 144 (1831), seil bracteis pedicello breviori- 

 bus, foliolis canis subobtusis (nou actitissimis), scapis foliis longioribus differt. Etiain Astragalo eriocerati 

 Fiscb. et Mey. (ex sectione Erioceras) in positione sua adjici possimus. 



85. Astragalus < XiphUUum) argyroides g. Beck (sp. n.). 



Radice crassa, lignosa, palari, multicipite; caulibus infra lignescentibus et ibidem ramosis, erectis vel 

 ascendentibus, supra simplicibus, saepe flexuosis, adpresse copiose, apicem versus parce cuspidato-pilosis, 

 I5_30" n altis. Foliis sursum aecresceutibus, imparipinnatis, plrumque sexjugis, rarius in t'oliis intiinis 4—5 

 jugis, petiolatis, cum petiolo rbacbi breviore. Foliolis elliptico-lanceolatis rarius obovatis, utrinque acumiuatis, 

 non cuspidatis, ubique valde adpresse serieeis, bicuspidato-pilosis, petiolatis, 5— 15"""longis, 2— 4 m "'latis; petiolo 

 conspicue, flavescente. Racemis axillaribus, saepe pseudoterminalibus, laxifloris, elongatis, 8—10 floris, erectis 

 vel patentibus, longe peduneulatis, folio fulcrante semper duplo, fruetiferis multo longioribus. Floribus maguis 

 20 — 25 mm longis, paulo post anthesim horizontaliter patentibus, brevissime pedicellatis. Bracteis lanceola- 

 is, snbmembranaceis, albo- et nigro-pilosis, pedicello vix longioribus. Calyce longe saepe anguste tubuloso, 

 supra basim gibboso, antice oblique truncato, demum in dorso fisso, sordide- saepe obscure-viridi, copioso valde 

 adpresse albo et modo plus modo minus nigro-piloso; dentibus brevissimis, triangularibus, acutis, tubo suo 

 multo brevioribus, mediam corollae partem superantibus. Corolla sicca sordide flavescente, Viva probabilitei 

 ochroleuca; vexillo coerulescente, obovato, in unguem attenuato, in apice emarginato, glabro supra mediam 

 paulo sursum curvato. Alarum vexillo paulo breviorum lamina oblonga, auriculata, antice repanda, ungue suo 

 filiformi breviore. Carina alas longitudine subaequaute, in conspectu laterali in apice iisso rotundata, subacute 

 auriculata. Stamine vexillari omnino libero. Germine lineari, minutissime adpresse piloso; stylo recto, 

 germine breviore, sab stigmate clavato breviter curvato. Legumiiribus horizontaliter patentibus liuearibus, 

 plus minus arcuatim sursum curvatis, utrinque acumiuatis, imperfecte bilocularibus, calyce membranaceo 

 persistente ter saepe quiuquies longioribus, in dorso crassiuscule applanato carinatis, in ventre convexis circa 

 5 cm longis, 2— 3 mm latis, pilis bicuspidatis brevibus adpressis albis copiose tectis, nigris paucioribus intermixtis 

 saepe deficientibus; ovulis numerosis; seminibus 10 — 15. 



Prope Mandjil in desertis ad Bustanak, in locis aridis ad Scbawerin prope Hamadan. (IV. V. flor. VI. 

 fruetif.) 



Affinis Astragalo saneto Boiss., Diagn. pl. Or. nov. Ser. 1. IX. p. 47 (1849), sed peduneulis folio fulcrante 

 semper, fruetiferis saepe quater longioribus, floribus pluribus, leguminibus horizontaliter patentibus non deflexis 

 bene distinguitur. Etiam Astragalo variegato, a cl. d.F ranchetin Ann. des sc. nat. Ser.6,XV. p. 259 (1883) imper- 

 fecte descripto adjici potest, sed foliis plerumque 6jugis, foliolis non mucronulatis, racemis laxifloris (non sub- 

 capitatis), calycis adpresse pilosi (non hispidi) dentibus triangularibus non subulatis diversus esse, videtur. 



86. Astragalus (Ammodendron) Twrcomanicus Bunge in Mem. acad. St. Petersb. Ser. 7. xi. n". ie. p.i30. 



(1868), XV. n n . 1. ]). 227. (1S69). 

 Secundum viam versus Mandjil (2(5. IV.) in numerosis parvis sed paueifloris speeiminibus. 



87. Astragalus (Gloiothrlar) glandulosus g. Beck (sp. n.). 



Caulibus infra lignescentibus, crassis, brevibus, saepe decumbentibus; floriteris teretibus, saepe prostratis, 

 flexuosis, rarius arrectis, — 12 cni longis, copiose foliatis, ubique glandulis rigidis aculeolatis flavescentibus 

 errectis vel paulo curvatis copiosissime tectis. Foliis brevissime petiolatis, imparipinnatis, 2 — öjugis; foliolis 

 obovatis vel obeordatis, brevissime petiolatis, rigidis, plerumque complicatis, glaucescentibus, supra glaberrimis, 



