{ 451 ) 



« Gualteius Magoloiicusii! cpiscopus et S. C. R. legatus dilcctis- 

 simo consanguineo suo Robeito insniaiio preposito, et universisejus- 

 dem ecclesie canonicis ia Domino salutem. Cum vobiscum dudum 

 apud Insulam moraremur, concanonicus vester Hcscelinus, inter 

 alia verba que nobiscum faniiliariter habuit, cepit diligenter inqui- 

 reie de lloiibus psalmoium quos a s. raemoriae Lctbeito (Laïuberto) 

 olim canonico vcstio, postmodum S. Rufi abbate, audierat exceptos. 

 ctinunum collectos. Cui nos, in quantum ex ipsa scriptura percepi- 

 mus , qui et religionem et intentionem illius beati viri novimus, 

 respondimus animum suura in hoc opère fuisse, et quod moiibus corri- 

 gendis magis esset ecclesie Dei necessarium , hoc tantum de diversis 

 expositoribus traheret, et in duobus corporibus poneret. Magnam 

 quippe et dilTusam expositionem super psalmos a B. Augnstino 

 editam noverat a Cassiodoro et reliquis ecclesiœ Dei doctoribus. Sed 

 qui totus igné divini araoris indammatus cœlestibus inhiabat, et, in 

 animarum lucre , lemporalibus curis omnino postpositis, tantum 

 intendebat, totum studium et ingenium suum ad hoc vertit ut 

 omnipotenti Deo, sive scribendo, sive loquendo , quas posset 

 animas adquireret, quod studiosus lector in eisdem tloribus animad- 

 vertere potest. Audito itaque beatissimi viri studio , audita etiam 

 utilitate illius lectionis, cepit vehementer idem vester concanonicus 

 precibus instare ut si quem locum familiaritatis, si quam gratiam 

 apud nos obtinebat , aut totum, antpartem illius operis per nos habere 

 mereretur ex permissione nostra illud psalmi fréquenter replicans : 

 mémento verbi tui servo , in quo mihi spem dedisti. Vcrum nos , 

 occasionc cure pastoralis et nobis injuncte legationis , in multis et 

 diversis negotiis ex tempore occupati , desiderium et permissionem 

 nostram implere hactenus minime potuimus. Cœterum karitas illa 

 qua vos in Deo et propter Deum diligimus hujus debiti nos nequa- 

 quam sinit esse immemores. In duobus igitur corporibus, sicut ab 

 illo s. viro iidem flores excepti sunt et divisi , non sigulariter alicui 

 persone , sed toti ecclesie vestre mittimus, fraternitatem vestram 

 presentibus litteris adliortantes quatenus semper meniores vite illius 

 dudum alumni vestri et studii , eamdem scvipturam et fréquenter le- 

 gatis et mcmoric commcndctis, tanti viri conversationem ante ocnlos 



