HET PRK l'A RE E KEN VAN IIUPSEW. 7 



van de rups reiken. Nu behoeft men do aldus behandelde rups 

 slechts met het buisje te bevestigen aan een gutta-percha buisje 

 van den toestel, en de lucht wordt er in geperst. Na korter of 

 langer tijd zijn de rupsen droog, hetgeen afwisselt tusschen een 

 en vier dagen; waarna men den draad afwikkelt, met een mesje 

 den endeldarm wegschrapt en tegelijk de gedroogde rups van de 

 buis verwijdert. Is dit alles geschied, dan moet de rups nog zoo 

 behandeld worden, dat ze in de collectie kan worden geplaatst. 

 Het beste is daarvoor te gebruiken zeer dunne takjes , desnoods 

 bladstelen , iets langer dan de rups. Men steekt op korten afstand 

 van het ééne uiteinde eene speld, steekt het andere in de rups, 

 zoo ver mogelijk, en kan dan de plaats, waar het glazen buisje 

 bevestigd is geweest, met wat gom aan het takje hechten (zie 

 fig. S). Dunne houtjes zijn minder geschikt , daar zij bij het door- 

 steken met de speld dikwijls splijten. Zijn de rupsen gekromd of 

 is de opening te klein om het takje er door te steken, dan kan 

 men de rups er eenvoudig op lijmen. 



Ten slotte nog eenige opmerkingen. 



Wat het doeden der rupsen betreft, hiervoor heb ik nog geen 

 in alle opzichten voldoend middel kunnen vinden. Indompeling in 

 eenig vocht is geheel verwerpelijk , wegens verkleuring en wegens 

 het aaneenkleven der haren; terwijl bij het dooden door een of 

 anderen damp, vochten uit den mond vloeien en veelal vlekken 

 op het lichaam veroorzaken. Het beste middel is nog, de rups te 

 werpen in eene flesch , gevuld met zeer fijn geknipt wollig vloei- 

 papier, en dan daarbij, of op een watje aan den stop, eenige 

 druppels zwavelkoolstof, benzine, aether of andere vluchtige doo- 

 dings-vloeistof te gieten; laten de rupsen dan vochten los, dan 

 worden deze door het vloei ingezogen. 



Men onderzoekt of de rups droog is, door haar met buisje en 

 al van den toestel te nemen en even aan het buisje te zuigen; 

 de rups mag dan niet meer inkrimpen. 



Groene, naakte rupsen moeten niet te sterk worden uitgeperst, 

 daar anders de groene kleur, die bij het drogen toch reeds veel 

 van haar schoon verliest, geheel verdwijnt. Men neme de rupsen 



