VA.N VIETI NIEUWE AnaENTI.TNSCnE PSTCIIIDEN. 23 



ze toegezonden uit Corrientes en Entrerios en vond /eli' eenige 

 exemplaren in Cordova. 



Hoewel de rups polyphaag is, schijnt de soort steeds zeldzaam 

 te zijn. 



NASCHRIFT. 



Over de paring. Het bovenstaande opstel was reeds ter verzen- 

 ding gereed, toen ik een paartje van de eerst beschrevene soort 

 ontving, dat in copulatie gestorven en in die positie gedroogd was. 



Bij de paring steekt het mannetje het geheele abdomen in de 

 woning van het wijfje, door de onderopening, zoodat alleen de 

 thorax, de kop en de vleugels er buiten blijven; de vleugels 

 omvatten in deze positie het ondergedeelte van het huisje. Het 

 mannetje blijft geruimen tijd aldus aan den vrouwelij ken koker 

 hangen, met den kop naar beneden. 



Bij het in copulatie gedroogde paartje deed ik de autopsie der 

 in de woning verborgen deelen. Na de woning verwijderd te heb- 

 ben, bleef de positie van het mannetje nog dezelfde, daar ook de 

 poppenhuid van het wijfje het geheele abdomen des mannetjes, 

 tot aan den thorax toe, omsluit. Ik verwijderde dus ook deze 

 poppenhuid en vond toen den vrouwelij ken vlinder met den kop 

 naar de onderopening gekeerd. Langs het geheele lichaam van het 

 wijfje strekt zich het teleskoopvormig uitgerekte abdomen van het 

 mannetje uit , en eindigt in eene scherpe tweetandige spits , de 

 gewijzigde genitaalkleppen vertegenwoordigend. 



In deze positie is dus het abdomen van het mannetje even 

 lang als het geheele lichaam van het wijfje en bevindt zich aan 

 dezes buikzijde, en zoo dicht tegen elkaar gedrongen, dat zij 

 bijna één lichaam vormen , zijnde de kop van het wijfje ten 

 deele verborgen in de haren van den thorax van het mannetje. 

 Om de paring te bewerkstelligen , buigt de eilegger van het 

 wijfje zich een weinig buikwaarts om, waarbij deze dan echter 

 pok dadelijk in aanraking komt met liet achterlijfseinde van het- 



