DEB LATHBIDIIDAK. 59 



I. Anommatus duodecimstriatus Müll. 



Müller, Germ. Mag. IV. p. 190 {Li/ctus). — Erichs. Nat. In.s. 

 III. p. 286. ~ Reitt. Reo. p. 311. — Belon, 1. c. p. 76. — 

 Redtenb. Fn. atistr. 3de ed, p. 411, — Gemm, en Har. Cat. III. 

 p, 892. 



Syn. terricola Wesm. Bull. ac. Brux. II, p. 339. t. 4. 



Roodachtig of geelachtig rood, glanzig. Kop aan de basis (bij 

 zeer krachtige vergrooting bezien) sterk schubachtig netsgewijs ge- 

 teekend en zeer fijn verspreid bestippeld. Halsschild iets langer dan 

 breed, naar achteren duidelijk versmald, op het midden met eene 

 breede, onbestippelde langsbult, overigens met groote, verspreid 

 staande stippels; vlak tegen den achterrand met eene smalle, doch 

 niet diepe dwarsgroef, in welke meer of min duidelijke stippels 

 staan; de achterrand zelf is daardoor als een zeer smallen kant 

 een weinig opgericht, Dekschilden tamelijk vlak, aan de basis gaaf- 

 randig, elk met 6 rijen grootere diepe stippels, welke vóór het 

 uiteinde verdwijnen. 



Lengte 1,5 — 2 mm. 



In Nederland nog niet aangetroffen. 



Bij Chenée nabij Luik in België werd zij meermalen op weilan- 

 landen gevonden , onder planken , welke op plaatsen lagen , waar 

 het gras was weggenomen. | 



2. Anommatus pusillus Schauf. 



Schaufuss, Sitz. Ges. Isis 1861 p. 49. — Reitt. 1. c. p. 311. — 

 Belon, 1. c. p. 79. — Gemm. en Harold, Cat. III. p. 892. 



Deze soort gelijkt zeer op de vorige; het halsschild is echter 

 nagenoeg even lang als breed, het onbestippelde gedeelte op het 

 midden niet opgericht en de basis door diepe, dicht in den rand 

 geplaatste stippels duidelijker gekerfd. Basis der dekschilden nabij 

 de schouders met twee door stipvormige uitrandingen gevormde 

 tandjes. Kop (bij zeer sterke vergrooting bezien) aan de zijden met 

 fijne langsstreepjes, overigens verspreid doch krachtig bestippeld. 

 Roestkleurig rood of geelrood. 



Lengte 1,5 — 1,7 mm. 



Eenmaal bij Zierikzee, in September, onder een rotten appel 

 (Mr. Fokker). 



