64 BIJDRAGE TOT DE KENNIS 



1. Lathridius iardarius de G. 



De Geer, Mèm. Ins. V. p. 45 t. 2 f. 25—31 {Tenehrio). — 

 Mannerh. Mon. p. 68. — Thomson, 1. c. V. 216. — Reitt. 1. c. 

 p. 317. — Belon, 1. c. p. 112. — Redt. Fn. austr. 3e éd. p. 

 416. — Gemm. en Har. Cat. Ill p. 897. 



Syn. : acuminatus Payk. Faun. Suec. I. p. 299. 



De larve beschreven door Westwood, Introd. 1839. I. p. 155 f. 13. 



De grootste soort van het genus en gekenmerkt door de toege- 

 spitste dekschilden. Roodachtig geelbruin. Kop en halsschild zeer 

 grof bestippeld. Halsschild nagenoeg vierkant , weinig of niet langer 

 dan breed; de zijden nu eens meer, dan eens minder duidelijk 

 gebogen en uitgerand. Dekschilden aan de basis dubbel zoo breed 

 als de basis van het halsschild , met eenigszins lobvormig uitstekende 

 schouderhoeken , krachtige stippelrijen en breede, niet bestippelde, 

 veelal iets verheven tusschenruimten. 



Bij het $ zijn de schenen licht-, de vier voorste sterker gebogen, 

 kort vóór het uiteinde aan de binnenzijde met een klein doch 

 duidelijk tandje, vóór hetwelk bij de twee voorschenen nog eenige 

 kleinere tandjes op eene rij zichtbaar zijn. 



Lengte 2 — 3 mm. 



Vrij gemeen onder dorre bladeren en dood riet. 



2. Lathridius angulatus Mann. 



Mannerh. Mon. p. 74. — Motsch. Mon. p. 241. — Reitt. 1. c. 

 p. 318. — Belon, 1. c. p. 118. — Redt. Fn. aust. 3e éd. p. 419. — 

 Gemm. en Har. Cat. HI. p. 896. 



Te herkennen aan de rijen van fijne korte opstaande witte 

 borstels der dekscliilden en het lange smalle halsschild , dat in den 

 regel and erhalf maal zoo lang als breed en naar de basis iets ver- 

 smald is, de zijden tweemaal gebogen, van welke de onderste 

 bocht de grootste is; de voorhoeken als eene stomp afgeronde lob 

 naar buiten uitstekend. De afwisselende tusschenruimten der strepen 

 op de dekschilden nu eens meer, dan eens minder verheven, doch 

 nimmer zoo kielvormig als bij ahernam of rugicoUis, Kleur roodbruin. 



Lengte 2 mm. 



