DBB LATHEIDIIDAB. 73 



weinig gewelfd, met zeer fijne wijd uiteenstaande stippelrijen en 

 breede effen tusschenruimten. 



Lengte 1,6 — 2 mm. 



Komt in Noord-Frankrijk voor. 



6. Enicmus rugosus Herbst. 



Herbst, Käf. V. p. 6 t. 44 f. 3 G {Lathridius). — Mannerh. 

 Mon. p. 90 {Lathricl). — Thorns. 1. e. V. 223. — Reitt. 1. e. p. 

 330. — Belon, 1. e. p. 172. — Redt. 1. e. p. 419 {Lathrid.). — 

 Gemm. en Har. Cat. HI. p. 898 (^LatJirid.). 



Syn. : planatus Mannerh. Mon. p. 93 {Lathrid.). — Redt. 1. c. 

 p. 418 {Lathrid.). 



Eenkleurig zwart ; mond , sprieten en pooten rood. Van de vorige 

 soorten onderscheiden door minder hartvormig en minder breed 

 halsschild, waarvan de zijden minder regelmatig afgerond en breed af- 

 gezet zijn; van fmigicola, behalve door de kleur, ook door de diepere 

 middengroef op het halsschild ; van hrevieornis bovendien door minder 

 parallelen vorm , meer glans , het breedere halsschild en de langere 

 sprieten. Het halsschild is nu eens iets breeder {planatus), dan 

 eens nagenoeg dubbel zoo breed als lang , hetzij vóór of in 't midden 

 het breedst. 



Lengte 1 — 1,8 mm. 



Eenmaal door Dr. Veth in Mei bij Doorn aangetroffen. Schijnt 

 achter boomschors te leven. 



7. Enicmus fungicola Thoms. 



Thoms. Skand. Col. X. 336. — Reitt. 1. c. p. 331. — Belon, 

 1. c. p. 176. 



Het naast verwant aan rugosus. Onderscheidt zich door meerdere 

 grootte. Het halsschild is vóór het midden eenigszins afgerond ver- 

 breed en heeft daar de grootste breedte. Dekschilden altijd rood- 

 bruin, doch als bij rugosus gestreept; overigens het lichaam zwart- 

 achtig, zeer zelden eenkleurig roestrood; pooten en sprieten rood. 



Lengte 2 — 2,2 mm. 



Ik bezit een enkel voorwerp, door een mijner leerlingen te 

 Zutphen gevangen. 



