86 BIJDRAGE TOT DE KENNIS 



Niet zeldzaam bij den Haag onder dorre bladeren (Everts en 

 Leesberg) ; Amsterdam (Kinker) ; Haarlem (Groll) ; Leiden (Perrin). 



7. Corticaria Mannerheimi Reitt. 



Reittei', 1. c. p. 427. 



Syn. : longicoUis, Mannerh. Mon. p. 43. — Gemm. en Har. 



Cat. III. p. 902. 



Lichaam roestrood, glanzig. Het 6de en 7de sprietlid duidelijk 

 langer dan breed, het 8ste rondachtig. Kop weinig smaller dan 

 het halsschild. Halsschild vóór het midden het breedst, fijn en 

 verspreid bestippeld, met een groetje vóór het schildje. Dekschilden 

 veel breeder dan het halsschild, achter het midden het breedst, 

 met nagenoeg rechthoekige schouders , met duidelijke schouderbuilen , 

 in dichte en krachtige rijen bestippeld; de tusschenruimten niet 

 verheven , meer ofmin dv^^arsrimpelig , met eene veel fijnere stippelrij. 



Lengte 4,8 — 2,1 mm. 



Komt in Noord-D uitschland voor, doch is in Nederland nog niet 



aangetroffen. 



8. Corticaria linearis Payk. 



Payk. Faun. Suec. l. p. 302 {Bermestes). — Mannerh. Mon. p. 



"40. — Thoms. 1. c. V. 231. — Reitt. 1. c. p. 428. — Gemm. 



en Har. Cat. HI p. 902. 



Zwartbruin, iets gewelfd, fijn behaard; sprieten en pooten rood- 

 bruin. Halsschild veel smaller dan de dekschilden, aan de zijden 

 fijn gekerfd, vrij dicht en diep bestippeld, met een groefje vóór 

 het schildje. Dekschilden in 't midden het breedst, in dichte en 

 krachtige rijen bestippeld; tusschenruimten gelijkmatig zeer zwak 

 gewelfd, meer of min dwarsrimpelig , met eene veel fijnere stippelrij. 



^ Lengte 2 mm. 



In Noord-Duitschland , doch in Nederland nog niet aangetroffen. 



9. Corticaria longicoliis Zett. 



• Zetterst. Ins. Lapp. 200. 11 {Lathridius). — Mannerh. Mou. p. 

 43. — Thoins. 1. c. V. 230. — Reitt. 1. c. p. 425. — Redt. 1. 

 c. p. 422. — Gemm. en Har. Cat. HI p. 902. 



Syn. : formicetorum Mannerh. Buil. Mose. 1843. I p. 85. — 

 Redt. 1. c. p. 422. 



