94 BIJDBAGE TOT BB KEIfNIS 



5. Corticarina fuscula Humm. 



Hummel, Ess. Ent. III. p. 25 (^Lathi'idms). — Mannerh. Mon. 

 p. 55 (^Cor(icaria). — Thoms. 1. c, V. 236 (Corticaria). — Redt. 

 1. c. p. 423 {Corticaria). — Reitt. 1, c. p. 441, — Gemm, en 

 Har. Gat. Hl. p. 901. 



Var. trifoveolata Redt. Fn. austr. I. p. 211 ; III. p. 423. 

 » latipemiis Sahlb. Not. Fenn. XI. n». 3. 8 Haft, p. 359. 



Grooter dan similaia, met breeder halsschild en langere dek- 

 schilden, wier tusschenruimten der matig fijne stippelrijen veel 

 onduidelijker verheven zijn. Meer of min donker bruin. Halsschild 

 in 't midden niet geheel dubbel zoo breed als lang, aan de zijden sterk 

 afgerond, met een duidelijk groefje vóór de basis en met spitse 

 achterhoeken. Dekschilden vóór het midden veel breeder dan het 

 halsschild. Menigmaal vertoont het halsschild ook aan weerszijden een 

 diep groefje (var. trifoveolata). Rij de var. latipennis vertoonen de 

 dekschilden tot aan het uiteinde diepe, nagenoeg gegroefde stippel- 

 rijen en daardoor duidelijk verheven tusschenruimten. 



Lengte 1,8 — 2 mm. 



Gemeen met de variëteiten. 



6. Corticarina truncatella Mann. 



Mannerh. Mon. p. 59. — Redt. 1. c. p. 423. — Reitt. 1. e. p. 

 443. — Gemm. en Har. Gat. III. p. 904. 



Eenkleurig roodgeel. Halsschild in 't midden nagenoeg even breed 

 als de grootste breedte der dekschilden, met sterk afgeronde zijden, 

 vóór de basis met een groefje. Dekschilden kort ovaal, met iets 

 gewelfde tusschenruimten der stippelrijen. 



Lengte 1,5 mm. 



Zeer gemeen, vooral in duinstreken op het zand en tusschen 

 afgevallen bladeren, in gezelschap met fransversalis. 



7. Corticarina fulvipes Gom. 



GomolU, Gol. Novoc. p. 39. — Mannh. Mon. p. 60. — Motsch. 

 Villa, Gat. Gol. Lomb. p. 65. — Gemm. en Har. Gat. III p. 901. 



