192 MICEOLEPIDOPTBEA. VAN NOORD-AZIE. 



smalle, gaandeweg verbreede en eindelijk de geheele onderlob (doch 

 niet ten volle tot den achterrand) innemende streep langs den 

 binnenrand leemgeel, iets roodachtig. De voorrand is tot aan de 

 spleet bruinachtig , maar flaauw en zeer smal, met eene langsreeks 

 van fijne zwarte schubben geteekend. Eenige (twee of drie) derge- 

 lijken ziet men ook verder op ader 1 en op het middenste derde 

 van den vleugel. Op een vierde der genoemde ader 1 bemerkt men 

 een bij de mannen zeer fijn, iets schuin grijsbruin streepje, op 

 een derde, onder den donkeren voorrand en duidelijk daarvan 

 gescheiden, eene zwarte stip. Voor de spleet is de vleugel getee- 

 kend met eene vrij groote, gebroken, bijna zwarte dwarsstreep, die, 

 wel beschouwd, bestaat uit eene zwartgrijze langsstreep op het 

 tweede derde van den voorrand , — die aan het eind , juist boven de 

 spleet , iets verbreed is , — uit een iets langwerpig zwart middenlangs- 

 streepje en uit eene onderste, meer buitenwaarts geplaatste dikke 

 zwarte stip , waarachter de grond geelachtig grijswit is. Tweede 

 helft der lobben helderder lichtgrijs dan de eerste en het overige 

 van den vleugel. Zij zijn bij de mannen slechts met eenige uiterst 

 flaauwe langsrijen van fijne zwarte schubben geteekend, doch bij 

 de wijfjes ziet men op de bovenste een spoor van een zeer schuin 

 grijswit dwarsstreepje , met een grauwbruin langslijntje onder aan 

 de wortelzijde. Voorrand der eerste lob, iets voorbij de spleet, bij 

 de wijfjes met een kort wit langslijntje, bij de mannen op die 

 plaats ongeteekend. Verder loopt bij beide sexen langs den voor- 

 en achterrand eene genoegzaam onafgebroken zwarte lijn. Uiterste 

 spits der franje aan den voorrand grijswit; die langs den achter- 

 rand is aan de bovenste lob licht bruingrijs met grijswitten boven- 

 wortel, aan den staai-thoek bijna zwartgrijs, in de spleet grijs- 

 wit, langs den achter- en binnenrand donker bruingrijs, bijna 

 zwartgrijs. 



Achtervleugels gevormd als bij Plagiodactylus, dus de bovenste 

 veder spatelvormig , de tweede mesvormig, met nog sterker weg- 

 gesneden staarthoek. Hunne kleur en die der franje bruingi^ijs, de 

 wortel van laatstgenoemde fijn bruingeel, buitenwaarts door eene 

 zwartgrijze lijn begrensd. 



