194 MiCllOLEPIDOPlERÀ VAK NOOBD-AZIË. 



Voorvleugels tot een derde gespleten , de bovenste lob naar 

 achteren iets verbreed, met gebogen voorrand, spitse, iets ge- 

 kromde punt en schuinen , wortelwaarts hol uitgesneden acht errand, 

 de staarthoek vrij scherp. Onderste lob naar achteren naauwelijks 

 merkbaar breeder, met scherpe, mede iets gekromde punt, stei- 

 leren maar sterkei uitgesneden achterrand en mede zeer scherpen 

 staarthoek. De kleur der voorvleugels is aan den binnenrand, tot 

 een derde, spits toeloopend geelachtig witgrijs, bij den $ helderder, 

 op het overige van den vleugel lichtgrijs (6 mannen) of roodgrijs , iets 

 donkerder (2 mannen, 3 wijfjes) tot vrij donker, iets paarsachtig bruin- 

 grijs (4 wijfjes) en fijn grijswit bestoven , wat vooral bij de donkere 

 exemplaren goed uitkomt , verder op de lobben , vooral op de bovenste , 

 bruiner. Op twee vijfden ziet men eene grijsbruine stip, boven 

 het midden van den vleugel, tegen de spleet, iets hooger, eene 

 tweede, waaronder men slechts bij de twee donkerste wijf jes een fijn 

 grijsbruin langslijntje bemerkt. Lobben ongeteekend, hun achter- 

 en binnenrand met eene fijne zwarte franjelijn. Voorrandsfranje 

 lichtgrijs, die langs den achterrand vrij helderwit, met eene zwarte 

 stip aan den staarthoek der bovenste en aan de spits en den staart- 

 hoek der onderste lob. De franje in de spleet is grijzer, met 

 donkere spits, evenzoo de met vier zwartgrijze streepjes geteekende 

 langs den binnenrand des vleugels. 



Bovenste veder der achtervleugels vrij stomp spatelvormig , de 

 tweede smaller, meer mesvormig, tegen het eind van onderen iets 

 uitgesneden. Hunne kleur is grauwachtig kaneelbruin, het helderst 

 bij de lichte exemplaren, de franje donker bruingrijs met haar- 

 fijn lichteren wortel. 



Onderzijde der vleugels bleek grauwachtig kaneelbruin, de voor- 

 vleugelvoorrand en dunne bestuiving der lobben en van de tweede 

 helft der vederen witgrijs , de franje lichter dan boven , eveneens 

 geteekend. 



Pooten vuilwit, de scheenen buitenwaarts iets bruinachtig be- 

 stoven, de achtersporen vrij lang, nog iets langer dan de helft 

 van het uiteinde der scheenen of van het eerste tarsenlid. Achter- 

 lijf grauwgeelj de rUg aan het begin bijna zwa velgeel. Verder is 



