WAAENEMIHGEN 



ANOIIALrä m DE CESLâCHTSDRIFT BU 



Dr. A. W. M. VAN HASSELT. 



Algemeen bekend bij de natuuronderzoekers is de vurige drift, 

 te recht ardor of aestus genaamd, met welke de mannelijke 

 Araneïden den coïtus, soms uren achtereen, plegen uit te oefenen. 



Zoo in het opsporen als in het vervolgen der feminae ontwik- 

 kelen zij daarbij eene buitengewone vlugheid en eene volharding, 

 die dikwijls , met het oog op de , in den regel grootere kracht van 

 de wijfjes, aan roekeloosheid grenst. 



Eene voorname oorzaak, weshalve zij zoo menigmalen door deze 

 worden gedood, is hierin gelegen, dat zij die, na de bevruchting, 

 dikwerf zonder ophouden blijven lastig vallen met hunne pogingen 

 tot eene vernieuwde, doch niet meer begeerde copulatie. 



Desgelijks weet men, dat deze akte hier gemeenlijk door een 

 eigenaardig voorspel wordt ingeleid. 



« Gemeenlijk » zeg ik , want dit ontbreekt bij sommige soorten. 

 Zoo zag ik meermalen , geheel onverwacht , Attiden-v^iiijes door 

 de mannetjes als het ware bespringen.- Zoo nam ik, onder anderen , 

 herhaaldelijk Linyphlae- en Teiragnaihae-'^z.2x\\Q& waar, die eens- 

 klaps met wijd geopende mandibels op elkaar toeschoten, als lot 

 een wederzij dschen verwoeden aanval, welke zich echter, na het 



