INLAND SCHE GALEEUCINEN. 233 



Gelijkt geheel op de vorige; de ribben zijn donkerder dan de 

 grondkleur en onregelmatig afgebroken ; alleen de zesde is regelmatig. 



Komt in de Rijnprovincie voor; in Nederland nog niet waar- 

 genomen. 



3. Adimoniii Tanaceti L. 



Linn. Syst. Nat. ed. X. 1758 p. 369; Joan. Mon. p. 29. 



Syn. Ä. tristis Scop. Uni. earn. p. 83. 



Var. Ä. dispar Joan. 3Ion. p. 34. 



Grootte 6 — 9 mill. 



Deze soort is geheel zwart. Dekschilden verbreed als bij Ä. 

 Poinonae, zeer zelden met sporen van ribben; achterrand van het 

 halsschild bijna recht. Bij immature voorw-erpen is de kleur soms 

 bruin; door het ontbreken van duidelijke ribben zijn zij echter 

 met zekerheid van Tomonae te onderscheiden. 



Overal gemeen, vooral in het voorjaar in de duinstreken, 



4. * Adimonia melano ce phala Ponza (subgenus Locfwmea Weise). 

 Ponza, Mém. de Turin XITI. 1805 p. 57. 



Syn. Ä. haematidea, Germar, In^. spec. nov. 1824 p. 603. 

 » A. ajitera. Boneil. Mem. Soc. agr. Torin. IX. 1812 p. 159. 

 13; Joan. Mon. p. 73. 



Grootte 4,5 — 5 mill. 



Geheel rood , behalve kop , schildje . sprieten , pooten en onder- 

 zijde, die zw'art zijn. Dekschilden weinig verbreed, zonder sporen 

 van ribben, fijn bestippeld; achterrand van het halsschild bijna 

 recht. 



Overal zeldzaam ; o. a. bij Dusseldorf gevangen ; in Nederland 

 nog niet waargenomen. 



ä. Adimonia Crataegi Forst, (subgenus Lochmaea Weise). 



Forst. Cent. I. 28. 28. 1771; Marsh. Ent. Brit. I. p. 228; 

 Dfts. Faun. amtr. III. p. 223. 



Syn. Ä. sanguinea, Fabr. Sj/st. Ent. 1775 p. 119; Oliv. Ent. 

 II. p. 634 t. 3 f. 41; Thomson, Skand. Col. VIII. p. 180; Joan. 

 Mon. p. 76, 77 (var. pallida Joan.). 



Grootte 4,5 mill. 



