234 BIJDEAÖE TOT DK KKNNIS DER 



Geheel rood, behalve de onderkant, en de laatste vijf sprieten- 

 leden, die zwart zijn. Halsschild aan den achterkant duidelijk in 

 het midden recht, daarna naar het uiteinde scheef toeloopend. 

 Dekschilden veel breeder dan het halsschild, aan de basis mot 

 duidelijke schouderbuil , rimpelig bestippeld , sterk gewelfd. Soms 

 vertoonen de dekschilden eene zwarte streep en zwarte schouder- 

 buil. Dijen soms zwart. 



Op vele plaatsen in Nederland waargenomen, o. a. Heemstede 

 (v. Voll.), Arnhem (Snell.) , Utrecht (Six), Middelburg (de Man) , 

 de Bildt (Groll) , Breda, op Crataegus (Heyl. en Leesb.). In 

 geheel Europa verbreid. 



©• Adimouia Capreae L. (subgenus Lochmaea Weise). 



Linn. S^st. Nat. ed. X. 1758 n° 376; Oliv. Ent. VI. p. 638 

 t. 4 f. 4 a— b; Joan. Mon. p. 78. 



Syn. A. femoralis Melsh. Vroc. Ac. Phil. III. p. 461. 

 » griseo-nitida De Geer, Mém. V. 325. 



Grootte 5,5 mill. 



Kop klein, zwart even als de onderzijde en de dijen. Halsschild 

 en dekschilden, benevens de vier eerste sprietenleden vuilgeel; 

 halsschild met vier zwart gevlekte ronde groeven, twee in het 

 midden en ter wederzijde nog een ; schildje zwart ; dekschilden 

 zwak bestippeld, naad en schouderbuil dikwijls zwart of bruin 

 gevlekt. 



In geheel Europa , ook in Nederland , gemeen , vooral op wilgen 

 [Salix eapraea). 



Genus II. GALERUGA Geoffr. 



Van yaksgóg (tranquillus). 



Geoffr. Eist. Ins. 1. 254 (4762); Redt. i^;^. aw^^n ed. III. p. 488 ; 

 Joan. Mon. p. 80. 



Syn. Galerucella Crotch, Proc. Ac. Phil. 1873. p. 55. 



Sprieten voor de oogen ingeplant, met sprietenholten die elkaar 

 raken. Halsschild tweemaal breeder dan lang, met eene groef ter 

 weerszijde. Dekschilden bijna parallel, zonder kielen en duidelijk 

 zijdeachtig behaard, 



