240 BIJDRAGE TOT DE KENNIS DEE 



1. Phyllobrotica qiiadriraaculata L. 



Linn. S'i/st. Nat. ed. X. 4758. p. 376; Fabr. Gen. Ins. Mant. 

 p. 220; Joan. Mon. p. 111. 



Syn. Ph. limaculata Fabr. Ent. Syst. IV. p. 54. 



Grootte 6 mill. 



Geel; kop zwaiH; dekschilden zeer fijn bestippeld, ieder met 

 twee zwarte vlekken, de eene nabij het schildje en de andei^e bij 

 het uiteinde. Pooten geel. Onderkant zwart, behalve het prostei'- 

 num, dat geel is. 



Gemeen op Mentha. Bij Vianen, 6 (Ev.); Rotterdam (Sn.); 

 Breda, 7 (Heyl.); den Haag, 7 (Hait.); Leiden (v. Voll.) ; Utrecht 

 (Six); Venlo (v. d. Brandt). 



In geheel Europa verbreid. 



2. * Phyllobrotica adusta Creutz. 



Greutz, Ent Vers. 1777. p. 121. t. 2. f. 24^; Joan. Mon. 

 p. 113. 



Grootte 5,5 mill. 



Bruingeel. Sprieten zwart, de vier eerste leden geel. Schildje 

 zwart. Dekschilden met eene ovale zwarte vlek aan het uiteinde, 

 die noch den naad noch het uiteinde raakt. Onderkant zwart, 

 behalve het prosternum , dat geel is. Voorpooten geel met donkerder 

 dijen; achterpooten geheel zwart. Dekschilden zeer zwak bestippeld. 



In Duitschland op verschillende plaatsen. Zou mogelijk in het 

 oosten van Nederland kunnen voorkomen. 



Genus V. LUPERUS Geoffr. 



Van IvuBfjóg (tristis). 



Geoffr. Ins. 1762. p. 230; Redt. Faun. austr. ed. III. p. 492; 

 Joan. Mon. p. 115. 



Sprieten draadvormig, bijna even lang als het lichaam bij de 

 wijfjes , bij de mannetjes nog langer. Kop vooruitstekend , met de 

 oogen gewoonlijk even breed als het halsschild. Halsschild meestal 

 breeder dan lang, soms vierkant. Dekschilden breeder dan het 

 halsschild, tweemaal langer dan breed , afzonderlijk afgerond. Pooten 

 eenvoudig ; tarsen met een scherpen tand tusschen de eindklauwen. 



