242 BIJBRAQE TOT DE KEKNIS DEE 



Verbreid. In Nederland waargenomen te Maastricht (Maur.); 

 Enschede, 6 (Weytl. en Leesb.) i). 

 h). Subgenus Lii,]}erus in specie. 



3. * Luperus xanthopoda Sehr. 



Schrank, Enum. Ins. Äustr. 1781. p. 93. 



Syn. L. riißpes, Fabr. Mant. I. 1787 p. 89; Joan. Jfo«. p. IM. 



Grootte 3 — 3,5 mm. 



Zwart, glanzend. Dekschilden zeer fijn bestippeld. Eerste sprie- 

 tenleden en pooten geheel geel. Veel breeder en plomper dan 

 de volgende soorten. 



Overal verbreid, maar nog niet in Nederland waargenomen. 

 Leeft op Acer campestre (Bach).' ' \ 



4. Luperns rnfipes Scop. 



Scop. Ent. cam. 1763. p. 73. 



Syn. L. long icor nis , Fabr. Mant. I. p. 40. 

 » L. hetulinus, Joan. Mon. p. 143. 



Grootte 3 — 4,5 mill. 



Zwart, glanzend. Veel smaller dan de vorige, vooral het (?, 

 dat den naam longicornis met eere draagt; de sprieten toch zijn 

 langer dan het geheele lichaam , bij het Î veel korter. Bestippe- 

 ling zeer zwak. Dijen alleen aan den wortel zwart gevlekt , overi- 

 gens de pooten en sprieten geel. 



Verbreid in Nederland op berken en andere lage boomgewassen. 



ö. luperns flavipes L. 



Linn. Syst. Nat. ed. XII. p. 601 ; v. Kiesenwetter , Beri. Ent. 

 ZeitscJir. 1873. p. 29; Joan. Moti. p. 144. 

 Grootte 3 — 4,5 mill. 



Zwart, glanzend; wortel der sprieten, halsschild en pooten 

 geel; wortel der dijen zwart. Halsschild onbestippeld ; dekschilden 



1) L. xanthopns Dfts., in de Lijst van Dr. Everts vermeld als gevangen te 

 Maarsbergen (Sn.) , is waarschijnlijk L. xanthopoda Sehr. , hoewel ik de insecten 

 niet zag. De opgegeven exemplaren van den heer Maurissen (Maastricht) zijn 

 gebleken te zijn L. pinicola Dfts. 



