VERSLAG. XXXV 
Schizophthalmen komt een dergelijk uitsteeksel voor, soms op 
het 3de of 4% segment, maar meestal op het 34°. By enkele 
vormen eindigt het in 2 beweegbare aanhangsels. Het komt 
uitsluitend bij het .d' voor. 
In den vleugelvorm is slechts zelden sexueel verschil op te 
merken; meestal zijn de vleugels van de TY iets smaller. Bij het 
Afrikaansche genus Allocormodes M. L. heeft het d melkwitte 
voorvleugelpunten en zijn de achtervleugels iets korter en 
breeder aan de basis dan bij het o. Daar Spr. van dat geslacht 
exemplaren zag, waarvan de vleugelpunten stukgeslagen waren, 
is er reden te vermoeden, dat zij krachtig vliegen en deze witte 
vlek, die tegelijk eenigszins verdikt is, den vleugeltop versterkt. 
Bij de Zuid-Amerikaansche genera Cordulecerus, Colobopterus 
en Orphne vooral vindt men het sexeverschil in den vorm der 
achtervleugels: uitgedrukt. In het eerste: geslacht zijn die van 
het d aan den anaalrand bijna en ingesneden, DI 
het © daarentegen bijna recht. | 
Bi Orphne heeft het d' aan den lodi der smalle ach- 
tervleugels ééne breede hakvormige uitbochting, die het zeer 
duideljk van het ©, dat gaafrandige smalle achtervleugels 
heeft, onderscheidt. By Orphne macroceras Burm. uit Bahia 
heeft het d aan de zeer lange antennen aan de binnenzijde 
van het onderste derde gedeelte uitsteeksels, die aan kleine 
tandjes doen denken. By nauwkeurig onderzoek blijkt echter, 
dat dit geene tandjes zijn, maar rijen van zwarte borstelharen, 
die dien indruk maken. 
Polymorphisme kon Spr. tot nog toe voor twee soorten, 
Acheron longus en Cordulecerus alopecinus, vaststellen. Bij de 
eerste soort heeft het * hyaline vleugels, welke by zeer rijpe 
exemplaren eenigermate bruin getint kunnen zijn. Het © heeft 
bijna altijd de costaalstreep der voorvleugels en de achtervleu- 
gels bijna geheel, goudgeel. Er komen nog 99 voor, welke 
deze kleur missen en hyaline vleugels hebben, evenals het ©. 
Mac Lachlan hield ze voor onuitgekleurde exemplaren, maar 
