*xviri VERSLAG. 
te steunen en welke loodrecht in den grond stonden. De palen 
zelf vertoonden geene boorgaten. 
Na het aanvliegen gingen de kevers onmiddellijk over tot 
paring. By het nalezen over de ontwikkelingsgeschiedenis van 
X, lineatus bleek het, dat de daarbij aangenomen gang van 
zaken berust op de onderzoekingen van RATZEBURG. Deze ver- 
meldt o. a., dat de wijfjes reeds bevrucht worden ter plaatse 
waar zij zich ontwikkelden en wel door mannetjes van hetzelfde 
broedsel, eene waarneming die met die van Spr. in strijd is. Aan 
te nemen, dat een zoo goed waarnemer als RATZEBURG zich ver- 
gist heeft, is voorloopig voorbarig, maar aan den anderen kant 
is het waarnemen van de bevruchting zelf in de diepe hout- 
gangen, die deze kever maakt, wel haast onmogelijk. RATZEBURG 
kan alleen geobserveerd hebben, dat de wijfjeskevers bevrucht 
uit de gangen te voorschijn kwamen. 
De onderlinge bevruchting van leden van een zelfde broedsel 
blijft altijd iets dat wij niet gaarne als een feit aannemen,” 
vooral daar kweekproeven in die richting genomen altijd tot 
resultaat geven, dat het geslacht spoedig verbastert en er ten 
slotte geene goede, tot voortplanting geschikte exemplaren meer 
verschijnen. Wel worden er bij de dieren meer observaties 
van ongekruisde copulaties gedaan, maar het is twijfelachtig 
of daarover het laatste woord reeds gesproken is. Een bekend 
verhaal is b.v. dat, wanneer bij de bijen in een korf koningin 
en darren geslachtsrijp zijn, zij dan hoog in de lucht gaan 
zwermen en daar copuleeren. Toch acht Spreker het waar- 
schijnlijk, dat ook daar wel kruisbevruchting zal plaats hebben 
en steeds de zwermtijd van meerdere bijenkorven zal samen- 
vallen. 
Hetzeltde vindt men bij de mieren, waar de zwermen eene 
dergelijke wolkachtige hoeveelheid kunnen vormen, dat niet 
aangenomen kan worden, dat deze zwermen uit één nest af kom- 
stig kunnen zijn. Daar schijnt dus wel degelijk vermenging 
plaats te vinden. Dit is des te opmerkelijker, daar in den 
