XXII VERSLAG. 
wijten zijn, werd het dier meegenomen en onderzocht, met het 
verrassende resultaat, dat het in het abdomen 4 Cecidomyiden- 
larven bleek te bevatten. Ter zelfder plaatse werden later nog 
eenige door deze larven bewoonde Psylla’s aangetroffen. Welke 
soort het is, zal eerst na het uitkomen der imagines kunnen 
worden gezegd, waarschijnlijk zal het wel eene nieuwe zijn. 
Spr. wijst er op, dat de levenswijze der Cecidomyidenlarven 
eene uiterst verschillende is, veel meer, dan men uit den naam 
»galmuggen« zou opmaken. Zoöphage larven zijn er reeds 
verscheidene bekend; sommige leven van mijten, meest: van 
het geslacht Phytoptus, andere van bladluizen, meerdere ook 
van andere, galvormende Cecidomyiden-larven. Van endopara- 
sitisme was tot dusverre slechts een enkel geval ontdekt. 
Kieffer vermeldt nl, dat hy roode Cecidomyiden-larven vond 
binnen het achterlijf van de lichtgroene bladluis op Acer plata- 
noides Schr.; de larven waren hier uitwendig reeds te zien. 
Hier waren echter steeds slechts ongevleugelde bladluizen met 
deze larven bezet, de ontdekking van dergelijke larven binnen 
gevleugelde Psylla’s is dus wel merkwaardig. 
De. heer. van den Bergh laat ter bezichtiging rondgaan 
eenige exemplaren van Ornithoptera croesus Wall. & var. lydius 
Feld. &, afkomstig van Halmaheira. 
Spr. wijst er op, dat, hoewel de kleur van de var. lydius d 
meer goudgeel is, dit toch niet als een kenmerk kan worden 
aangenomen, daar ook goudgele exemplaren van croesus voor- 
komen, die van boven volkomen op de var. lydius gelijken. 
Echter vond Spr. een goed kenmerk der variëteit aan de onder- 
zijde der bovenvleugels, waar het groen in de middencel ster- 
ker geprononceerd is dan bij den type croesus. 
Vindplaats O. croesus type, Batjan. 
» » » var. lydius, Halmaheira. (Djilolo). 
De wijfjes van O. croesus en de var. lydius zijn zeer duide- 
lijk van elkander te onderscheiden, doch onder de wijfjes van 
