VERSLAG, XX 
dit hoofdzakelijk op het voorkomen van overgangen gebaseerd, 
want bij deze soort zijn merkwaardigerwijs, ook volgens erva- 
ring van andere onderzoekers, mannetjes uiterst zeldzaam ; 
onder zeer vele exemplaren kon Spr. er slechts een enkel 
ontdekken. Het vermoeden ligt dus voor de hand, dat zij zich 
parthenogenetisch voortplant, althans gewoonlijk. Kweeken is 
in dit geval nogal bezwaarlijk ; de larven leven op rottende 
bladeren en het is moeilijk den geheelen levenscyclus nauw- 
keurig waar te nemen; dit is althans nog niet gelukt. Wat 
echter sterk voor genoemd vermoeden pleit, is, dat bij deze 
wijfjes de receptacula seminis sterk gereduceerd bleken te zijn; 
deze buisvormige organen zijn hier zeer kort, bij de even groote 
L. lutea, waarvan beide sexen zeer gewoon zijn, bleken ze 
viermaal zoo lang te zijn. In den loop der jaren hebben zich 
in al meer en meer insectengroepen dergelijke voorbeelden 
van parthenogenesis voorgedaan, waarbij alle graden van zeld- 
zaamheid der mannetjes werden geobserveerd. Soms werden ze 
in ’t geheel nog niet gevonden, soms ook bleken er nog wel 
af en toe enkele voor te komen, maar slechts een »doelloos« 
bestaan te voeren. Bekende voorbeelden leveren vele Phasmiden, 
bladwespen, galwespen, sommige sluipwespen, Thysanoptera, 
Mallophaga, onder de vlinders het geslacht Solenobia enz. Bij 
Diptera werd een geval van dezen aard tot dusverre nog niet 
aangetroffen. Wel kent men enkele voorbeelden van geslacht- 
looze voortplanting (b.v. bij larven van sommige Cecidomyiden), 
maar dan wisselt deze met het optreden van geslachtelijke 
generaties af. By Z. furcata schijnen de mannetjes werkelijk 
bijna totaal uitgestorven te zijn. 
Ten slotte vermeldt Spr., dat door hem in Aug. Ll. in de 
Kortenhoefsche plassen eene /%ylla op els werd gevonden, welker 
achterlijf door eenigszins vreemde kleur zijne aandacht trok. 
In de meening, dat dit wellicht aan de aanwezigheid van b.v. 
eene larve van een of andere Pipunculus-soort zou kunnen te 
